ಉಗ್ರ ಮನಸಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆಯ ಉತ್ತೇಜನ

ªÀÄzsÀåPÁ°Ã£ÀÀ ªÀÄĸÀ¯Áä£À CgÀ¸ÀgÀ PÁ®zÀ®Æè »AzÀÆUÀ¼ÀÄ ªÀÄÆgÀ£Éà zÀeÉðAiÀÄ £ÁUÀjPÀgÁVzÀÝgÀÄ JA§ ¸ÀAUÀw ¥ÀoÀå ¥ÀŸÀÛPÀUÀ¼À°è ¹UÀ¯ÁgÀzÀÄ. DzÀgÉ ªÁ¸ÀÛªÀªÀ£ÀÄß CjvÀ gÁ¶ÖçÃAiÀĪÁ¢ EwºÁ¸ÀPÁgÀgÀ MPÉÆÌgÀ® C©ü¥ÁæAiÀÄ »ÃUÉAzÉÃ. »AzÀĪÁV ºÀÄnÖzÀÝÀPÉÌ vÀ£Àß £É®zÀ°è »AzÀÄ PÀAzÁAiÀÄ PÀnÖ §zÀÄQPÉƼÀî¨ÉÃPÁzÀ ¥Àj¹ÜwAiÀÄÆ EvÀÄÛ.

C£ÀAvÀgÀ ©ænµï ¨sÁgÀvÀzÀ°è E£ÉÆßAzÀÄ §UÉAiÀÄ ¥Àj¹Üw. C®Æè »AzÀÆ ªÀÄÆgÀ£É zÀeÉðAiÀÄ £ÁUÀjPÀ£ÉÃ. PÀAzÁAiÀĪÀAvÀÆ EzÀÝzÉÝ. eÉÆvÉUÉ ©ænµÀgÀÄ ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÀ£ÀÄß PÀuÉÚzÀÄgÉà N¯ÉʸÀĪÀ PÉ®¸ÀªÀ£ÀÄß ªÀiÁrzÀgÀÄ. JµÉÖAzÀgÉ ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀjUÁV `ªÀÄĹèA °ÃUï' ¥ÀPëÀ ¸ÁÜ¥À£ÉAiÀiÁzÀgÀÆ »AzÀÄUÀ½UÁV `»AzÀÄ °ÃUï' JA§ÄzÉãÀÆ ¸ÁÜ¥À£ÉAiÀiÁUÀ°®è. J¯Áè ©ænµÀgÀ vÀAvÀæ. »AzÀÆ ªÀÄqÀVzÀAUÉ EgÀ¨ÉÃPÀÄ. ºÁUÁV ©ænµï ¥ÉæÃgÀuɬÄAzÀ PÀnÖzÀ PÁAUÉæ¸ï `¸ÉPÀÄå®gï' D¬ÄvÉà ºÉÆgÀvÀÄ `»AzÀÆ¥ÀPëÀ'ªÁUÀ°®è. CAzÀgÉ »AzÀÆ JA§ ºÉ¸Àj£À°è K£ÀÆ ¨É¼ÉAiÀĨÁgÀzÀÄ. K£ÀÆ PÁt¨ÁgÀzÀÄ. KPÉAzÀgÉ »AzÀÆ JA§ ºÉ¸Àj£À°è d£À MUÀÆÎqÀĪÀÅzÀÄ CªÀgÉ®ègÀ §ÄqÀPÉÌà Gj vÀgÀÄwÛvÀÄÛ. F »£É߯ÉAiÀĤßlÄÖPÉÆAqÉà ©ænµÀgÀÄ PÁ£ÀÆ£À£ÀÄß gÀƦ¹zÀgÀÄ. zÉñÀzÀ°è ¸ÁévÀAvÀæöåzÀ PÀÆUÀ£ÀÄß ªÀÄlÖ ºÁPÀ®Æ CªÀgÀÄ PÁ£ÀÆ£ÀÄ-PÁ¬ÄzÉUÀ¼À£Éßà §¼À¹zÀgÉAzÀgÉ ©ænµÀgÀ £Àj§Ä¢Þ JAxÀ¢ÝgÀ§ºÀÄzÀÄ JAzÀÄ AiÉÆÃa¸À§ºÀÄzÀÄ.ªÀiÁAmÉUÀÆå Zɯïäöì¥sÀqïð JA§ PÁ£ÀÆ£ÀÄ §A¢zÀÄÝ »ÃUÉ. C®à¸ÀASÁåvÀgÀ ¸ÁéAiÀÄvÀÛvÉAiÀÄ£ÀÄß gÀPëÀuÉ ªÀiÁqÀ¯ÉAzÉà gÀZÀ£ÉAiÀiÁzÀ F PÁ£ÀÆ£À£ÀÄß CAzÀÄ PÉ®ªÀÅ PÁAUÉæ¹UÀgÉà «gÉÆâü¹zÀÝgÀÄ. CzÀÄ gÁµÀÖçªÁzÀzÀ ®ªÀ¯ÉñÀ EgÀĪÀÅzÀgÀ ¸ÀAPÉÃvÀ.

ªÀÄÄAzÉ ©ænµÀgÀÄ ºÉÆÃzÀgÀÄ. ¸ÁévÀAvÀæöåªÁ¬ÄvÀÄ. PÁAUÉæ¸ï DqÀ½vÀ ªÀ»¹PÉÆAqÀ ªÉÄÃ¯É ©ænµï PÀÄgÀĺÀÄUÀ¼À£ÀÄß C½¹ ºÁPÀĪÀÅzÉãÉÆà JAzÀÄ d£À CAzÀÄPÉÆArzÀÝgÀÄ. DzÀgÉ £ÉºÀgÀÆ ªÉʸÀgÁ¬ÄAiÀÄAvÉAiÉÄà gÁdå¨sÁgÀ ªÀiÁrzÀgÀÄ. CµÀÖgÀ ºÉÆwÛUÉ zÉñÀ«¨sÀÀd£ÉAiÀiÁVvÀÄÛ. CªÀgÀ ¥Á®Ä CªÀjUÉ PÉÆlÄÖ PÉÊvÉƼÉzÀÄPÉƼÀî¨ÉÃPÁVzÀÝ ¸ÀªÀÄAiÀÄzÀ°è £ÉºÀgÀÆ ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÀ£ÀÄß ©lÖgÉ §zÀÄQ®è J£ÀÄßvÁÛ vÀªÀÄä PÁ¬ÄzÉ-PÁ£ÀÆ£ÀÄUÀ¼À£ÀÄß gÀƦ¸ÀvÉÆqÀVzÀgÀÄ. C®Æè »AzÀÆ ªÀÄÆgÀ£Éà zÀeÉðAiÀÄ £ÁUÀjPÀ£ÁzÀ.

£ÉºÀgÀÆ ElÖ CrUÀ°è¤AzÀ ªÀÄÄAzÉ ªÀÄĹèA ¥ÉæêÀÄzÀ ¸ÀgÀªÀiÁ¯ÉUÀ¼Éà §AzÀªÀÅ. ¸ÉÊ£ÀåzÀ®Æè ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÀ ¸ÀASÉåUÀ¼ÀÄ ºÉZÀѨÉÃPÀÄ JAzÀÄ ªÀgÀ¢ ¹zÀÞªÁ¬ÄvÀÄ. C®à¸ÀASÁåvÀjUÀÆ «ÄøÀ®Ä zÉÆgÀPÀ¨ÉÃPÀÄ JAzÀÄ DAiÉÆÃUÀ gÀZÀ£ÉAiÀiÁzÀªÀÅ. »AzÀÆ ªÀiÁrzÀ vÀ¥ÉàãÀÄ? vÀ£Àß C£Àß, vÀ£Àß GzÉÆåÃUÀ QvÀÄÛ PÉÆqÀĪÀÅzÉAzÀgÉ ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÉ®ègÀÆ ¸Àé¸ÁªÀÄxÀåð¢AzÀ zÀÄrzÀÄ w£Àß®Ä C¸ÀªÀÄxÀðgÉAzÉÃ? CAzÀÄ £ÉºÀgÀÆ C®à¸ÀASÁåvÀgÀ PÀ¯Áåt JAzÀÄ ºÀĬįɩâ¸ÀzÉà E¢ÝzÀÝgÉ EªÀwÛ£À ºÉÆwÛUÉ C®à¸ÀASÁåvÀgÀ PÀ¯Áåt DV ºÉÆÃUÀÄwÛvÀÄÛ. DzÀgÉ CzÁUÀ°®è. KPÉAzÀgÉ J®ègÀÆ `£ÉºÀgÀÆ ªÀiÁzÀj'AiÀÄ£ÀÄß C£ÀÄPÀgÀuÉ ªÀiÁrzÀgÀÄ. ¥Á°¹zÀgÀÄ. C®à¸ÀASÁåvÀgÀ PÀ¯Áåt J£ÀÄߪÀÅzÀÄ gÁdPÁgÀtzÀ zsÁ¼ÀªÁ¬ÄvÀÄ. E£ÀÄß £ÉºÀgÀÆ ªÀA±ÀzÀ ¦Ã½UÉUÀ¼ÀÄ CzÀ£ÀÄß GgÀĽ¸À¯ÁgÀgÉÃ? ºÁUÁV EAzÀÆ ªÀiÁAnUÀÆå...ªÀÄvÀÄÛ ªÉÆUÀ¯ï ªÀiÁ£À¹PÀvÉAiÀÄ£ÀÄß ElÄÖPÉÆAqÀªÀjAzÀ PÁ¬ÄzÉUÀ¼ÀÄ §gÀÄwÛªÉ.

ºÁUÉ FUÀ ¹zÀÞªÁVgÀĪÀ PÁ£ÀÆ£ÀÄ PÉÆêÀÄÄUÀ®¨sÉÉ ¤AiÀÄAvÀæt PÁ£ÀÆ£ÀÄ-2011. ¨sÁgÀvÀzÀ°è C®à¸ÀASÁåvÀgÀÄ »AzÀÆUÀ½AzÀ ¤gÀAvÀgÀ zÀªÀÄ£ÀPÉÆ̼ÀUÁzÀªÀgÀÄ JA§ ¹zÀÝ ZËPÀlÖ¤lÄÖPÉÆAqÉà ¹zÀÞªÁVgÀĪÀ F PÁ£ÀÆ£ÀÄ EµÀÖgÀªÀgÉUÉ §AzÀ PÁ£ÀƤUÀ½VAvÀ wêÀæªÁzÀzÀÄÝ. CzÀgÀ ¤AiÀĪÀÄUÀ¼ÀÄ ªÀÄ£ÀĵÀå£À ºÀPÀÄÌUÀ¼À£ÀÄß ºÀÆvÀÄ ºÁPÀĪÀAxÀªÀÅ. EµÀÖgÀªÀgÉV£À C®à¸ÀASÁåvÀ ¥ÀgÀ PÁ£ÀÆ£ÀÄUÀ¼ÀÄ ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÀ£ÀÄß dqÀªÀ£ÁßV¹zÀgÉ, F PÁ£ÀÆ£ÀÄ CªÀgÀ£ÀÄß ªÀÄvÀÛµÀÆÖ ªÀÄvÁAzsÀÀgÀ£ÁßVAiÀÄÆ »AzÀÆ «gÉÆâüUÀ¼À£ÁßVAiÀÄÆ ¸ÁªÀð¨s˪ÀÄvÉUÉ, ¸ÁªÀÄgÀ¸ÀåPÉÌ CrØAiÀÄ£ÁßVAiÀÄÆ ªÀiÁqÀÄvÀÛªÉÉ. E£ÀÄß »AzÀÆ ªÀÄÆgÀ£É zÀeÉðAiÀÄ £ÁUÀjPÀ£ÁUÀ¢gÀ®Ä ºÉÃUÉ ¸ÁzsÀå?

CµÀÖPÀÆÌ F PÁ¬ÄzÉAiÀÄ »A¢gÀĪÀªÀgÀÄ CzÉà ºÀ¼ÉAiÀÄ »AzÀÆ «gÉÆâüUÀ¼ÀÄ. ¥ÀoÀå ¥ÀŸÀÛPÀUÀ¼À°è «ÄxÀåUÀ¼À£ÀÄß vÀÄA©¹zÀªÀgÀÄ, £ÀPÀ° EwºÁ¸ÀPÁgÀgÀÄ, §Ä¢ÞfëUÀ¼ÀÄ ,PÁAUÉ湤AzÀ §zÀÄPÀÄ PÀnÖPÉÆAqÀªÀgÀÄ EvÁå¢UÀ¼ÀÄ. PÉÃAzÀæ ¸ÀgÀPÁgÀQÌAvÀ®Æ ¥À槮ªÁzÀ ¸ÉÆäAiÀiÁ UÁA¢üAiÀÄ vÀAqÀ CzÀ£ÀÄß gÀƦ¹zÉ. CzÀgÀ ¥ÀæPÁgÀ zÉñÀzÀ J¯Áè PÉÆêÀÄÄUÀ®¨sÉÉUÀ½UÉ »AzÀĪÉà PÁgÀt. CzÀPÉÌ PÁ£ÀƤ£À ¸ÀgÀ¥Àt PÉÆr¸À¨ÉÃPÀÄ JAzÀÄ aAw¹ ¨sÀÀdðj ¸ÀgÀ¥ÀtÂAiÀÄ£Éßà vÀAiÀiÁj¹zÉ. CzÀgÀ ¥ÀæPÁgÀ ¸Áé«Ä ®PëÀäuÁ£ÀAzÀgÀ£ÀÄß PÉÆAzÀªÀjVAvÀ®Æ C£ÀAvÀgÀzÀ zÀAUÉUÀ¼ÀÄ ªÀÄÄRåªÁV PÁtÄvÀÛzÉ. UÉÆÃzsÉÆæÃvÀÛgÀ UÀ®¨sÉÉUÀ¼À ºÀÄ¬Ä®Ä E£ÀÆß ¤Aw®èªÀ®è ºÁUÉ. DzÀgÉ zÉñÀzÀ PÉÆêÀÄÄUÀ®¨sÉÉ, ªÀÄĸÀ¯Áä£ÀgÀ PÉtPÀĪÀ §Ä¢ÞUÀ¼À §UÉÎ EzÀÄ CzsÀåAiÀÄ£À £Àqɹ®è. MAzÀÄ ¹zÀÞ ZËPÀnÖUÉ ¦£À¯ï PÉÆÃqïUÀ¼À£ÀÄß vÀÄgÀÄPÀ¯ÁVzÉAiÀĵÉÖÃ.¸ÀAaPÉAiÀÄ°è EzÉà «µÀAiÀĪÀ£ÀÄß ZÀað¹zÝÉêÉ. ¥ÀæwQæ¬Ä¹.

ಹಜಾರೋ ಹಜಾರೆಗಳು ಹುಟ್ಟಬಾರದಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ

¸ÁévÀAvÀæöå ¢£ÀzÀAzÀÄ ¥ÀæzsÁ£ÀªÀÄAwæUÀ¼ÀÄ PÉA¥ÀÅPÉÆÃmÉAiÀÄ ªÉÄðAzÀ ¨sÁµÀtPÉÌAzÉà ¤«Äð¸À¯ÁzÀÀ ¢§âªÉÇAzÀgÀ ªÉÄÃ¯É ¤AvÀÄ ªÀiÁvÁqÀvÉÆqÀVzÀgÀÄ.vÀ¯É ªÉÄÃ¯É CªÀgÉà ,DUÀvÁ£Éà ºÁj¹zÀ ¨ÁªÀÅl.JvÀÛgÀzÀ D ¢§â¢AzÀ ¸ÁPÀµÀÄÖ PɼÀUÉ wæªÀtðzÀ ¢üj¹¤AzÀ ¤AvÀ ¥ÀqÉUÀ¼ÀÄ ,±Á¯ÁªÀÄPÀ̼ÀÄ ,d£ÀgÀÄ .»£É߯ÉAiÀÄ°è ¸Á®Ä¸Á®Ä PÉA¥ÀÅPÉA¥ÁzÀ PÉÆÃmÉÉ .CzÀÄ £ÀÆgÁgÀÄ ªÀµÀðUÀ½AzÀ £Áa PÉA¥ÁVzÉAiÉÆà CxÀªÁ EwºÁ¸ÀzÀ ¨sÁgÀ¢AzÀ PÉÆæ¹ PÉA¥ÁVzÉAiÉÆà J£ÀÄߪÀAvÉ EvÀÄÛ.CAxÀ JvÀÛgÀzÀ°è ¤AvÀÄ PëÀtÂPÀªÉ¤¸ÀĪÀ ,vÀ£ÉßzÀÄgÀÄ PÀÄë®èPÀªÉ¤¸ÀĪÀAvÉ PÁtĪÀ PÉÆÃmÉAiÀÄ JzÀÄj£À vÀUÀΣÀÄß GzÝÉò¹ ªÀiÁvÁqÀÄwÛzÀÝgÉ ¸ÁPÀµÀÄÖ zÀÆgÀ¢AzÀ ¸ÉgÉrzÀ PÁåªÀÄgÁUÀ¼ÀÄ CzÀ£ÀÄß zÉñÀªÀ£ÀÄßzÝÉò¸ÀĪÀAvÉ ªÀiÁrzÀݪÀÅ.

CzÉà ¢£À CdÓ CuÁÚ ºÀeÁgÉ PÀÆqÀ zÉñÀªÀ£ÀÄßzÝÉò¹zÀÝgÀÄ.DzÀgÉ DªÀgÀÄ ¸ÁPÀµÀÄÖ vÀVΤAzÀ¯Éà ªÀiÁvÁrzÀÝgÀÄ ¥ÀæzsÁ¤UÀ¼ÀÄ ``À¨sÀæµÁÖZÁgÀ zÉñÀPÉÌ ªÀiÁgÀPÀ' JA¢zÀÝgÉ F CuÁÚ CzÀ£ÀÄß vÉÆ®V¸ÀĪÀ ¸ÀAPÀ®àPÉÌ E½¢zÀÝgÀÄ. ¥ÀæzsÁ¤UÀ¼ÀÄ ªÀiÁw£À°è ºÉýzÀÝ£ÀÄß EªÀgÀÄ PÀÈwV½¸À®Ä ºÀA§°¹zÀÝgÀÄ .CªÀgÀÄ zÉñÀªÁ¹UÀ¼À£ÀÄß C¼É¢zÀÝgÉ EªÀgÀÄ zÉñÀªÁ¹UÀ¼À£ÀÄß ¸ÀAPÀ®àQ̽¸À®Ä ºÉÆgÀnzÀÝgÀÄ . CªÀgÀÄ UÁA¢ü JA¢zÀÝgÉ EªÀgÀÄ UÁA¢ü ªÀiÁUÀð JA¢zÀÝgÀÄ .¸ÁévÀAvÀæöå ¢£ÀzÀAzÀÄ JgÀqÀÄ GvÀÄÛAUÀUÀ¼ÀÄ .MAzÀÄ ¥Àæ¨sÀÄvÀéÀézÀ CwgÉÃPÀ .E£ÉÆßAzÀÄ ¥ÀæeÉAiÀÄ C¼À®Ä .MAzÀÄ C§âgÀ ,E£ÉÆßAzÀÄ CvÀð£ÁzÀÀ`À .MAzÀÄ vÀAvÀ æ,E£ÉÆßAzÀÄ PÀvÀðªÀå .MAzÀÄ ¥À¯ÁAiÀÄ£À , E£ÉÆßAzÀÄ ¥Àæw¨sÀl£É .MAzÀÄ KgÀÄ ,E£ÉÆßAzÀÄ «¥ÀjÃvÀ vÀUÀÄÎ .»ÃUÉ 65£Éà ¸ÁévÀAvÉÆæÃvÀìªÀ «avÀæªÁzÀ ,«qÀA¨sÀÀ£ÉAiÉĤ¸ÀĪÀ JgÀqÀÄ WÀl£ÉUÀ½UÉ ¸ÁQëAiÀiÁ¬ÄvÀÄ.

¥ÀæzsÁ¤UÀ¼ÀÄ zÉñÀªÀ£ÀÄßzÝÉò¹ ªÀiÁvÁrzÀÄÝ LwºÁ¹PÀªÉÃ.KPÉAzÀgÉ DªÀgÀÄ zÉñÀªÀ£ÀÄßzÝÉò¹ ``¥Àæw¨sÀÀl£É-G¥ÀªÁ¸ÀUÀ½AzÀ ¨sÀæÀæµÁÖZÁgÀªÀ£ÀÄß ¤ªÀÄÆð®£É ªÀiÁqÀ¯ÁUÀĪÀÅ¢®è'' JA¢zÀÝgÀÄ .AiÀiÁªÀÅzÀÄ ¸ÁévÀAvÀæöå ºÉÆÃgÁlzÀ ¸ÁwéPÀ ªÀÄÄRUÀ¼ÁVzÀݪÉÇà AiÀiÁªÀÅzÀ£ÀÄß PÁAUÉæ¸ï ±ÀvÀªÀiÁ£ÀUÀ¼À D¸ÀÛçUÀ¼ÉAzÀÄPÉÆArvÉÆÛà CzÀ£ÀÄß ¥ÀæzsÁ¤UÀ¼ÀÄ «qÀA¨sÀ£ÉAiÉĤ¸ÀĪÀ zsÁnAiÀÄ°è Dr©nÖzÀÝgÀÄ. MAzÀÄ ¸ÀªÀÄAiÀÄzÀ PÁAUÉæ¸ï AiÀiÁªÀÅzÀ£ÀÄß ¥À槮ªÁV ªÀÄAr¸ÀÄwÛvÉÆÛà CzÀ£Éßà UÁA¢ü ªÁj¸ÀÄzÁgÀgÀ ¥ÀPëÀ C®èUÀ¼É¢vÀÄÛ .EAxÀ ºÉÆvÀÛ°è ¨ÉÃqÀ ¨ÉÃqÀªÉAzÀgÀÆ ©ænµÀgÀÄ £É£À¥ÁUÀÄvÁÛgÉ.CAzÀÄ ¸ÁPÁëvï UÁA¢üªÁzÀPÉÌ CªÀgÀÄ JgÀªÁVzÀÝgÀÄ. EAzÀÄ UÁA¢ü C£ÀÄAiÀiÁ¬ÄUÀ½UÉÉ ¸ÁPÁëvï PÁAUÉæ¸ï JgÀªÁUÀÄwzÉÉ.G¥ÀªÁ¸À¢AzÀ ¸ÁévÀAvÀæöåªÉà §AvÉAzÀÄ ¤ÃªÉà ºÉý¢gÀ¯èÁ JAzÀÄ F ºÉÆvÀÛ°è AiÀiÁgÀÆ PÉüÀĪÀAw®è.Hl ©lÖzÀÝPÁÌV ©ænµÀgÀÄ zÉñÀªÀ£Éßà ©lÖgÀ¯èÁ JAzÀÄ AiÀiÁgÀÆ PÁAUÉæ¸À£ÀÄß AiÀiÁgÀÆ PÉüÀĪÀAw®è .KPÉAzÀgÉ GvÀÛj¸ÀĪÀªÀgÀÄ vÀÄA¨Á JvÀÛgÀzÀ°ègÀÄvÁÛgÉ.¥Àæ²ß¸ÀĪÀ zÀ¤UÀ¼ÀÄ §ºÀ¼À vÀVΣÀ°ègÀÄvÀÛªÉ. ªÀÄvÀÄÛ ¥Àæ²ß¸ÀĪÀ zÀ¤UÀ¼À£ÀÄß AiÀiÁªÁUÀ®Æ zÀªÀĤ¸À¯ÁUÀÄvÀÛzÉ . ºÁUÁV PÉüÀ¨ÁgÀzÀÄ.

¥ÀæzsÁ¤UÀ¼À ªÉÆ£ÉßAiÀÄ ªÀiÁw£À°è CzÀgÀ PÀÄgÀĺÀÄUÀ½zÀݪÀÅ. ¤£Éß CzÀÄ ¸Á©üÃvÀÆ C¬ÄvÀÄ.CuÁÚ ºÀeÁgÉAiÀĪÀgÀ£ÀÄß §A¢ü¹zÀÄÝ DPÀ¹äPÀªÀ®è.CªÀPÁ±À ¹QÌzÀÝgÉ ¯Áp KlÄ ºÁPÀ®Æ CzÀÄ »AdjAiÀÄÄwÛgÀ°®èªÉãÉÆÃ.CzÉÆAzÀÄ C¥ÀgÀÆ¥ÀªÀ®èzÀ ¥ÀǪÀð¤ÃAiÉÆÃfvÀ ¥ÀæQæAiÉÄAiÀiÁV £ÀªÉÄäzÀÄgÀÄ EzÉ.CAzÉà ¥À槮 ¯ÉÆÃPÀ¥Á® ªÀĸÀÆzÉUÁV G¥ÀªÁ¸À PÀÆvÀ CuÁÚºÀeÁgÉAiÀĪÀgÀ PÀtÚ°è UÁA¢ü PÀAqÀ ¸ÀégÁdåzÀ PÀ£À¹ìvÀÄÛ.D PÀ£À¸ÀÄì PÁAUÉæ¸ï ¥Á°UÉ ¨sÀÀAiÀiÁ£ÀPÀªÁV PÀArvÀÄÛ.ªÀÄvÀÄÛ CzÀ£ÀÄß GqÀÄV¸À®Ä MAzÀÄ ¯ÉÆÃl ºÀtÂÚ£À gÀ¸ÀªÉà CzÀPÉÌ ¸ÁPÁ¬ÄvÀÄ.©Ã¸ÀĪÀ zÉÆuÉÚ¬ÄAzÀ vÀ¦à¹PÉÆArvÀÄ.C°èAzÉÆAzÀÄ ªÀÄÆgÀÄ wAUÀ¼ÀÄ ±ÀÆ£Àå CªÀ. PÀÆl ¤Ãw gÀƦ¸À®Ä CµÀÄÖ CªÀ CzÀPÉÌ ¸ÁPÁ¬ÄvÀÄ.M«ÄäAzÉƪÀÄä¯É JzÀÝ ¥ÀævÀ¨sÀÄvÀé «gÉÆâü C¯ÉAiÀÄ£ÀÄß CqÀV¸À®Ä ¥ÀæeÁvÁAwæPÀªÀ®èzÀ ªÀiÁUÀðUÀ¼À£ÀÆß §¼À¸À§ºÀÄzÉAzÀÄ CzÀPÉÌ gÁªÀÄzÉÃªï ¥ÀæPÀgÀtzÀ°è C£ÀĨsÀÀªÀªÀÇ D¬ÄvÀÄ.CuÁÚ ºÉÆÃgÁlzÀ zÀªÀÄ£ÀPÉÌ GvÀÛªÀÄ jºÀ®ì¯ï C£Éßà CzÀÄ £ÀqɹvÀÄ .

d£ÀjAzÀ d£ÀjUÁV JA§ zÉÆqÀØ zÉÆqÀØ ªÁåSÁå£ÀUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆwÛgÀĪÀ ¥ÀæeÁvÀAvÀæ ªÀåªÀ¸ÉÜAiÀÄ°è PÁAUÉæ¸ï ªÀiÁrzÀÄÝ PÉêÀ® ¥Àæ¨sÀÄUÀ½UÁV JA§ vÀAvÀæªÀ£ÀÄß .PÀ¼ÉzÀ dįÉÊ 29gÀAzÀÄ PÁAUÉæ¸ï vÀ£ÀßzÉà DzÀ d£À¯ÉÆÃPÀ¥Á¯ï ©®è£ÀÄß vÀAiÀiÁj¹vÀÄ.EzÉÃPÉ »ÃUÁ¬ÄvÀÄ?d£ÀgÀ zsÀéÀé¤UÉ «gÀÄzÀÞzÀ PÁ£ÀÆ£À£Éßà «¢ü¸À¨ÉÃPÉA§ ºÀÄ£ÁßgÀªÉÃPÉ?CzÀ£ÀÄß «gÉÆâü¸ÀĪÀªÀjUÉ zÀAqÀ£ÉAiÉÄÃPÉ?PÁ£ÀÆ£ÀÄUÀ¼ÀÄ d£ÀgÀ D±ÉÆÃvÀÛgÀUÀ¼À ¥ÀæwÃPÀUÀ¼ÀÄ .CzÀ£ÀÄß PÉüÀĪÀÅzÀÄ ,¥ÀqÉAiÀÄĪÀÅzÀÄ d£ÀgÀ ºÀPÀÄÌ JA§ÄzÀÄ dUÀwÛ£À J¯Áè ¥ÀæeÁ¥Àæ¨sÀÄvÀé gÁµÀÖçUÀ¼ÀÄ ¥Á°¹PÉÆAqÀÄ §AzÀ £ÀA©PÉ .DzÀgÉ ¨sÁgÀvÀzÀ°è £ÀqÉAiÀÄÄwÛgÀĪÀÅzÉãÀÄ?EzÀÄ CAzÀÄ EA¢gÁ UÁA¢ü £ÁåAiÀiÁAUÀzÀ wÃ¥Àð£Éßà wgÀ¸ÀÌj¹ vÀÄvÀÄð¥Àj¹Üw ºÉÃjzÀÝ ¸ÀAUÀwVAvÀ ©ü£ÀߪÁUÉãÀÆ PÁtĪÀÅ¢®è.

PÁAUÉæ¹£À eÁAiÀĪÀiÁ£ÀªÉà ºÁUÉ .vÀ£ÀUÉ JzÀÄj¸À¯ÁUÀĪÀÅ¢®èªÉAzÀÄ PÀAqÀħAzÁUÀ PɸÀgÉgÀZÀĪÀÅzÀgÀ°è CzÀPÉÌ DgÀÄ zÀ±ÀPÀUÀ¼À C£ÀĨsÀÀªÀ«zÉ .¨sÀAiÉÆÃvÁàzÀ£ÉAiÀÄ£ÀÄß JzÀÄj¸À¯ÁUÀ¢zÁÝUÀ »AzÀÆ ¨sÀÀAiÉÆÃvÁàzÀ£É JAzÀAvÉ .PÁ²äÃgÀ «µÀAiÀĪÀ£ÀÄß JzÀÄj¸À¯ÁUÀ¢zÁÝUÀ GUÀægÀ£ÉßêÀiÁvÀÄPÀvÉUÉ PÀgÉAiÀÄĪÀÅ¢®èªÉà ºÁUÉà CuÁÚ ºÀeÁgɬÄAzÀ ©qÀÄUÀqÉ ¸ÁzsÀåªÉà E®è J¤¹zÁUÀ CzÀÄ ¸ÀļÀî£ÀÄß ºÉuÉ¢zÉ .DUÀ®Æ §UÀ΢zÀÝgÉ FUÀ ªÀiÁrzÀAvÉ ªÀiÁqÀÄvÀÛzÉ .AiÀiÁªÀ ªÀiÁUÀðªÁzÀgÀÆ ¸Àj «gÉÆâüUÀ¼À ºÀÄlÖqÀV¸À¨ÉÃPÀÄ . UÁA¢üªÁzÀ CvÀÛ ¸ÁAiÀÄ° .UÁA¢üAiÀÄ£ÀÄß Dgɸɹì£ÀªÀgÀÄ PÉÆAzÀgÀÄ JAzÀÄ DUÁUÉ ºÉýPÉ ¤ÃrPÉÆArzÀÝgÁ¬ÄvÀÄ JA§µÀÖPÉÌ ªÀiÁvÀæ EAzÀÄ UÁA¢üUÀÆ PÁAUÉæ¹UÀÆ ¸ÀA§AzsÀÀ. EwºÁ¸ÀzÀ¯Éèà CzÀgÀ ®PÀëtUÀ¼ÀÄ UÉÆÃZÀj¸ÀÄvÀÛzÉ .

¸ÁévÀAvÁæöå£ÀAvÀgÀ C¢üPÁgÀ ªÀ»¹PÉÆAqÀ £ÉºÀgÀÆ ¨sÀæÀæµÁÖZÁgÀªÀ£ÀÄß RAr¸ÀÄvÁÛ §AzÀgÀÄ.’’¨sÀæµÁÖZÁjUÀ¼À£ÀÄß ªÉÆzÀ®Ä ¹PÀÄ̪À PÀgÉAlÄ PÀA§PÉÌ £ÉÃtĺÁPÀ¨ÉÃPÀÄ''JA¢zÀÝgÀÄ .d£ÀgÀÄ ZÀ¥Áà¼É vÀnÖzÀgÀÄ .C£ÀAvÀgÀ §AzÀ £ÉºÀgÀÆ ªÀÄUÀ¼ÀÄ EA¢gÁ ``¨sÀæÀæµÁÖZÁgÀ «±ÀézÀ¯Éèà EzÉ '' JAzÀgÀÄ .CµÀÖgÀ°è MAzÀÄ Cr¥ÁAiÀÄ ¹zÀݪÁVvÀÄÛ.ªÀÄUÀ gÁfêÀ£À §mÉÖÉÖ £ÉÆÃr PÉ®ªÀgÀÄ «Ä¸ÀÖgï Qèãï JAzÀgÀÄ . DzÀgÉ PÀémÉÆæÃa ºÀvÀÛ£Éà d£À¥ÀxÀ £À¯Éèà nPÁt ºÉÆÃrzÀÝ.PÁ® «ÄAaºÉÆÃVvÀÄÛ . FUÀ D ¨sÀæµÀÖvÉAiÀÄ ¥ÀgÀA¥ÀgÉ FUÀJ°èUÉ §AzÀÄ ªÀÄÄnÖzÉAiÉÄAzÀgÉ ¨sÀæÀæµÁÖZÁgÀzÀ «gÀÄzÀÞ PÁ£ÀÆ£À£ÀÄß vÀgÀ¯ÁUÀĪÀÅ¢®è JAzÀÄ ¸ÉqÀÄغÉÆqÉzÀÄ ¤®ÄèªÀµÀÄÖ .UÁA¢ü ªÀiÁUÀðzÀ¯Éèà zsÀgÀtÂUÉ CªÀPÁ±À PÉÆqÀzÀµÀÄÖ . DgÀA¨sÀzÀ°è zsÀÀgÀtÂAiÀÄ£ÀÄß ªÀÄÆgÉà ¢£À £ÀqɸÀ¨ÉÃPÀÄ JA¢vÀÄ .C£ÀAvÀgÀ CuÁÚ ºÀeÁgÉAiÀÄ ZÁjvÀæöå ºÀ£À£ÀPÀÆÌ DgÀA©ü¹vÀÄ . PÁAUÉæ¹£À CzsÀ¥ÀvÀ£ÀªÉÃ! ªÀÄÆgÀÄ ¢£ÀzÀ zsÀgÀt JAzÀgÉ EzÉãÀÄ C¨sÁå¸À ¥ÀAzÀåªÉÃ?¸ÁAPÉÃwPÀªÁV zsÀgÀt ªÀiÁqÀĪÀÅzÀÄ gÁdPÁgÀtÂUÀ¼À vÀAvÀæ . fêÀAvÀ ¥Àæw¨sÀl£ÉUÀ¼ÀÄ AiÀiÁªÀvÀÆÛ UÀÄjªÀÄÄlÖzÉ »AzÉUÉAiÀÄĪÀÅ¢®è JA§ÄzÀÄ UÁA¢üªÁzÀzÀ ¥ÀæªÀÄÄR ®PÀët. PÁAUÉæ¸ï ºÉzÀjzÀÄÝ E¯ÉèÃ.E®è¢zÀÝgÉãÀÄ ?PÀ£ÁðlPÀzÀ°è PÁAUÉæ¹£À Qæ«Ä QÃlUÀ¼É®èªÀÇ ¨ÉAUÀ¼ÀÆj¤AzÀ §¼ÁîjAiÀĪÀgÉUÉ zsÀÀgÀt £ÀqɸÀ§ºÀÄzÀÄ.gÁºÀįï UÁA¢ü £ÀqÉ¢zÝÉà zÁj, ªÀiÁrzÝÉà ¥ÁzÁAiÀiÁvÉæ . DzÀgÉ ¯ÉÆÃPÀ»vÀPÁÌV zsÀÀgÀt ªÀiÁqÀĪÀÅzÀÄ zÉÆæúÀªÁUÀÄvÀÛzÉ J£ÀÄߪÀÅzÀÄ AiÀiÁªÀ ¨Á¬ÄAzÀ ºÉüÀĪÀgÉÆÃ.§AzsÀÀ£ÀPÀÆÌ ªÉÆzÀ®Ä ºÉÃUɯÁè ªÀwð¹©lÖgÀÄ PÁAUÉæ¹UÀgÀÄ .CuÁÚ læ¸ïÖ UÉ AiÀiÁgÉÆà J£ï.f.N zÀªÀgÀÄ ¤ÃrzÀ zÉÃtÂUÉAiÀÄ£ÀÆß ±ÀAQ¹zÀgÀÄ .læ¹Ö£À ¯ÉPÀÌ ¥ÀvÀæªÀ£ÀÄß ¥Àj²Ã°¹zÀÝ£ÀÆß CuÁÚUÁV MAzÀÄ DAiÉÆÃUÀ gÀZÀ£ÉAiÀiÁVvÀÄÛ JAzÀgÀÄ .¸ÀA«zsÁ£ÀzÀ ¥ÀjeÁÕ£À«gÀzÀªÀgÀÄ JAzÀgÀÄ .

PÁAUÉæ¹£À F J¯Áè ºÉýPÉUÀ¼À »AzÉAiÀÄÆ zÀªÀÄ£ÀzÀ vÀAvÀæUÀ¼ÀÄ CqÀVzÉ .KPÉAzÀgÉ FUÀ EgÀĪÀÅzÀÄ M§â ºÀeÁgÉ.ºÀeÁgÉÆà ºÀeÁgÉUÀ¼À£ÀÄß ºÀÄlÖzÀAvÉ ªÀiÁqÀ®Ä EAxÀ PÁAiÀÄðvÀAvÀæUÀ¼Éà ¸ÁPÁUÀÄvÀÛªÉ.MªÉÄä aAw¹ ¨sÁgÀvÀzÀ°è ªÉÆzÀ°¤AzÀ®Æ ¨sÀæÀæµÁÖZÁgÀzÀ §UÉV£À ZÀZÉðUÀ¼ÀÄ £ÀqÉAiÀÄÄwÛzÀݪÀÅ .CµÉÖà ¨ÉÃUÀ CªÀÅ ©zÀÄݺÉÆÃUÀÄwÛvÀÄÛ CxÀªÁ ©zÀÄݺÉÆÃUÀĪÀAvÉ ªÀiÁqÀ¯ÁUÀÄwÛvÀÄÛ . AiÀiÁªÀ ZÀZÉðUÀ½UÀÆ ¨sÀÀzÀæ §Ä£Á¢AiÉÄA§Ä¢gÀ°®è. vÁwéPÀ ZËPÀlÄÖ EgÀÄwÛgÀ°®è .ºÁUÁV `¨sÁgÀvÀzÀ ¨sÀæµÁÖZÁgÀ «gÉÆâü ºÉÆÃgÁlUÀ¼ÀÄ ¸ÁévÀAvÁæöå£ÀAvÀgÀ GvÀÄÛAUÀPÉÌ vÀ®Ä¦zÀ GzÁºÀgÀuÉUÀ½®è .KPÉ vÀ®Ä¥À°®è JAzÀgÉ ¥Àæ¨sÀÄvÀézÀ ¥Àæ¯ÉÆèsÀÀ£É ªÀÄvÀÄÛ ¥Àæ¨sÀÄvÀézÀ zÀAqÀ£ÉAiÀÄ ¨sÀÀAiÀÄ . ¸ÁévÀAvÁæöå£ÀAvÀgÀ EªÉgÀqÀ£ÀÆß «ÄÃjzÀ ºÉÆÃgÁlªÉÇAzÀÄ J¢ÝgÀĪÁUÀ PÁAUÉæ¸ï ºÉÃUÉ vÁ£Éà ¸ÀĪÀÄä¤gÀ®Ä ¸ÁzsÀå?

F ºÉÆwÛ£À°è UÁA¢ü E¢ÝzÀÝgÉ K£ÀÄ ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÀÄ JA§ÄzÀÄ PÉêÀ® QÃl¯ÉAiÀÄ ¥Àæ±ÉßAiÀiÁV ªÀiÁvÀæ PÁqÀĪÀÅ¢®è. KPÉAzÀgÉ UÁA¢ü JAzÀÆ ªÀåAiÀÄQÛPÀ ¤AzÉUÉ ºÉÆÃzÀªÀgÀ®è . ©ænµÀgÀ£ÀÆß CªÀgÀÄ ªÀåAiÀÄQÛPÀªÁV ¤A¢¹zÀªÀgÀ®è .¥Àæ¨sÀÄvÀézÀ «gÀÄzÀÞªÀµÉÖ CªÀgÀ ºÉÆÃgÁlªÁVvÀÄÛ . DzÀgÉ CzÉà UÁA¢üAiÀÄ ªÀiÁ£À¸À ¥ÀÅvÀægÉAzÀÄ ºÉýPÉƼÀÄîwÛgÀĪÀ PÁAUÉæ¹UÀgÀÄ ZÀ¼ÀªÀ½AiÀÄ£ÀÄß ºÀwÛPÀÌ®Ä ºÀeÁgÉAiÀÄ£Éßà ¸Àj¬Ä®è JAzÀÄ©qÀÄvÁÛgÉ . JAxÀ UÀnÖUÀ ¹¥Á¬ÄAiÀiÁzÀgÀÆ ªÀåAiÀÄQÛPÀ ¤AzɬÄAzÀ «ZÀ°vÀ£ÁUÀ¢gÀ¯ÁgÀ . CuÁÚ K£ÉÆà CzÀjAzÀ ºÉÆgÀUÉ §AzÀgÀÄ . ªÀÄÄAzÉƧ⠺ÉÆÃgÁlUÁgÀ EzÀ£É߯Áè AiÉÆÃa¸ÀĪÀÅ¢®èªÉà ?

PÁAUÉæ¹£À UÀÄj CvÀÛ°zÉ .

ಗೋಡ್ಸೆ ಸಂಘ ದವನಾದರೆ ಬುಖಾರಿಯೂ ಸಂಘದವನೇ

೧೯೩೪ನೇಇಸವಿಯ ಜೂನ್ ತಿಂಗಳ ೨೫ನೇ ತಾರೀಕು.ಅಂದು ಗಾಂಜಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪೂನಾದಲ್ಲಿದ್ದರು.ಅದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಾವು ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ.ಗಾಂ ಚಳವಳಿ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತು.ಸ್ವದೇಶಿ,ಅಸಹಕಾರಗಳ ಬಿಸಿ ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ.ಆಗ ಗಾಂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ,‘ಷಣಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಯೆಂದೇ ‘ವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರು.ಅಥವಾ ಅದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೂ ಒದಗಿಬಂದ ಜರೂರತ್ತು.ಜೊತೆಗೆ ಆ ಹೊತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ಥಾನವೆಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೂಗುಗಳೂ ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಹೊತ್ತು.ಅಂಥ ದಿನದ ಒಂದು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತು ಪೂನಾದ ಮುನ್ಸಿಪಾಲಿಟಿ ‘ವನದಲ್ಲಿ ಗಾಂಜಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನವಿತ್ತು.ಗಾಂ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರು.ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕರು.ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂ ಕೂತಿದ್ದರು. ಕಾರು ಇನ್ನೇನು ‘ವನಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಮೀಪವೇ ಭೀಕರ ಸ್ಪೋಟವಾಯಿತು.ಕಾರಿಗೆ ಯಾರೋ ಬಾಂಬು ಎಸೆದಿದ್ದರು.ಸುದೈವದಿಂದ ಗಾಂಗೆ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಇಬ್ಬರು ಕಾನಸ್ಟೇಬಲ್‌ಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡರು.ಜನರಿಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು.ಗಾಂ ಕೂಡ ಹೆದರಿದರು.ಅನಂತರ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ್ನತೆಯಿಂದ ಪ್ರವಚನಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾದರು.ಅನಂತರ ಪೊಲೀಸರು ಬಾಂಬು ಎಸೆದವನನ್ನು ಬಂಸಿದರು.ಆತ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ವಿರೋಸುತ್ತಿದ್ದ ಓರ್ವ ಯುವಕ.ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿಗಾಗಲಿ,ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಕ್ಕಾಗಲೀ ಸಂಬಂ‘ಪಡದ ವನೆಂದು ತನಿಖೆಯ ಅನಂತರ ತಿಳಿದುಬಂತು.ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸಿಗರು ಏಕ್‘ಂ ಅದನ್ನು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಗಳ ಕೃತ್ಯ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದವು.
೧೯೪೪ರ ಇಸವಿಯ ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಸಂಜೆ.ಅಂದೂ ಗಾಂಜಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೋ,ಸ‘ಯೋ,ಮೌನವೋ ಏನೋ ಒಂದು ಆಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು.ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಲವಾರು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಸಿದರು.ಅನಂತರ ಆತ ಏನಾದ ,ಆತನಾರು ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೇಸ್ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ ಮತ್ತು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್ ಗಳ ಕೃತ್ಯ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿತು.
೧೯೪೬.ಒಮ್ಮೆ ಗಾಂಜಿ ವಿಶೇಷ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಿಂದ ಪೂನಾಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದರು.ನೆರಲ್ ಮತ್ತು ಕರ್ಜಾಲ್ ಎಂಬ ಸ್ಟೇಷನ್‌ಗಳ ಮ‘ ರೈಲಿಗೆ ಕಲ್ಲುಗಳು ಬೀಳಲಾರಂಭಿಸಿತು.ಹಲವು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು.ಅದು ದೇಶ ತುಂಡಾಗಿಯೇ ಆಗುವುದು ಎಂದು ಗ್ಯಾರಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತು.ಅದಕ್ಕೆ ಜನ ಗಾಂಯೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.ಪೊಲೀಸರು ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ‘ಗಾಂ ಹತ್ಯೆಗೆ ಯತ್ನ ’ಎಂದು ವೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರೇ ಹೊರತು ಅದಕ್ಕೆ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಗಳು ಕಾರಣರು ಎಂದು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಪನಃ ಅದೇ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಗಳೇ.ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಘಟನೆ ನಡೆದ ಮರುದಿನ ಪಟೇಲರಂಥ ಉಕ್ಕಿನ ಮನುಷ್ಯನೇ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್‌ನತ್ತ
ಬೊಟ್ಟುಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.ಕಿಡಿಕಾರಿದ್ದರು.ದೊಡ್ಡವರಿಗೂ ಇರುತ್ತವಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣ ಬುದ್ಧಿಗಳು!
೧೯೪೮.ಪುನಃ ಒಂದು ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಹೊತ್ತು.ಜನವರಿ ತಿಂಗಳ ೨೦.ವಾ‘ದಲ್ಲಿ ವೊಕ್ಕಾಂ ಹೂಡಿದ್ದ ಗಾಂಜಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಸ‘ ಆಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು.ಸ‘ಯ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ಬಿತ್ತು.ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.ಆಗಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನದ್ದು ಅದೇ ಆಲಾಪ.ಅದೇ ಪ್ರಲಾಪ.ಅದೇ ಸಿಡುಕು.ಅದೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ.
ನಂತರ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇನ್ನೊಂದು ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಗಾಂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.ಗೋಡ್ಸೆ ಮತ್ತು ಸಹಚರರ ಬಂ‘ನವಾಯಿತು.ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು ಆದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆರೋಪಿಸಿದ್ದು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನು,ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ವನ್ನು.ಹೀಗೇಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗಾಂಗೆ ಸಂಕಟಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನೆ .ಗಾಂ ಸಾಯದಿದ್ದಾಗಲೂ ಸತ್ತಾಗಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರ ಕಣ್ಣು ಸದಾ ಆರೆಸ್ಸಸ್ಸ್ ನ ಮೇಲೆಯೇ.ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಗಾಂ ಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಆರೋಪಿ ನಾಥೂರಾಮ್ ಗೋಡ್ಸೆ ಗೂ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನದ ಹತ್ಯೆ ಯತ್ನಗಳಿಗೂ ಸಂ‘ಂ‘ವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿಗೂ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಕ್ಕೂ ಸಂಬಂ‘ವಿರಲಿಲ್ಲ.ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಗೂ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ಕ್ಕೂ ತಾತ್ವಿಕ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿದ್ದವು.ಗಾಂಯನ್ನೂ ದೇಶ ವಿ‘ಜನೆಯನ್ನೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಎರಡೂ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೊನೆಗೆ ದೇಶ ವಿ‘ಜನೆ ಆಗಿಯೇ ತೀರುವುದು ಎಂದರಿವಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವು.ಹೊರತು ವಿ‘ಜಿಸಿದವನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬ ರೌಡಿ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಂಥಾ ಮಾನಸಿಕತೆ ಅಂದು ಹಲವು ಯುವಕರಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಗತಿಗಳು ಅಂದಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಂದ ಸಿಗುತ್ತವೆ.ಗೋಡ್ಸೆ ಅಂಥ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ.‘ರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಾವು ದಿನೇ ದಿನೇ ಏರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜೊತೆಗೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನ ಅವಸರ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತತ್ತು.ದೇಶ ತುಂಡಾದರೂ ಸರಿ ‘ರತವನ್ನು ‘ರತೀಯರೇ ಆಳಬೇಕು ಎಂಬ ಕಾಂಗ್ರೇಸಿನ ನೀತಿಗಳು ,ಮತೀಯತೆಯ ಆ‘ರದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಹಂಚಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಲುವುಗಳು,ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯಗಳು,ಆ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಂಜಿಯ ಅಸಹಕಾರಗಳು,ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ದಮನಿಸಿಯೇ ಸಿದ್ಧ ಎಂಬ ಅವರ ‘ರಣೆಗಳು ಅಂದು ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಮಾ‘ನದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದವು.ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ದ ಸಾವರ್ಕರರಂತೂ ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿ‘ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಬೆರಳೆಣಕೆಯಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದರೇ ಹೊರತು ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದದ ‘ನಿ ಅಂದಿನ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಜನರಲ್ಲಿತ್ತು.ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಉಗ್ರ ಸ್ವರೂಪದವರೂ ಇದ್ದರು. ಅಂಥವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಿರಲಿಲ್ಲ.ನಾಯಕನೆಂಬುವವನಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಯಕತ್ವದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಅಂಥ ಯುವಕರು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಇವರ ಉಗ್ರಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.ಗೋಡ್ಸೆ ಅಂಥವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ.ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು,ಶೋ‘ ಗುಣವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪತ್ರಕರ್ತ.ಇತಿಹಾಸದ ಹೊರೆಯನ್ನು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಲು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ.ಆತ ತನ್ನ ಇಂಗಿತವನ್ನರಸಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ದ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ.ತನ್ನ ವೇಗಕ್ಕೆ ಇದು ಪ್ರಸಸ್ತವಾದ ಜಾಗವಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತು ಹೊರಬಂದ.ನಂತರ ಆರೆಸ್ಸಸ್‌ನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿದ.ಸಂಘದ ಶಾಖೆ ,ಬೈಠಕ್ಕು,ವ್ಯಕ್ತಿನಿರ್ಮಾಣಗಳೂ ಈತನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.ಅಲ್ಲಿಂದಲೂ ಹೊರಬಂದು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನೇ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದವರು ಎಂದು ಜರೆದು ತನ್ನದೇ ದಾರಿ ಹಿಡಿದ.ಅನಂತರದ್ದು ಇತಿಹಾಸ.
ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆರೋಪ ಮಾತ್ರ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಮೇಲೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು.ಸಾವರ್ಕರರನ್ನೂ ಗುರೂಜಿಯವರನ್ನೂ ಬಂಸಲಾಯಿತು.ಕೋರ್ಟು ಕೂಡ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸ್ ಮತ್ತು ಮಹಾಸ‘ಗಳ ಮೇಲಿನ ಆರೋಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುರುಳಿಲ್ಲ ಂದು ತೀರ್ಪಿತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿತು.ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಆರೆಸ್ಸಸ್ ಅನ್ನು ಜರೆಯಲು ,ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಇಂದಿಗೂ ಬಳಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದೆ.ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗೆ ಇಂಥ ಒಂದು ಆರೋಪವನ್ನು ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದೆ.ಏಕೆಂದರೆ ಇದರಿಂದ ಹಲವು ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಗೋಲಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಬಹುದು.ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಅಲ್ಪಸಂಖಯಾತರನ್ನೂ ಓಲೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು,ಹಿಂದೂಗಳ ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನೂ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ‘ತನೆಂದು ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಗಂಯನ್ನು ಹಿಂದೂ ಬ್ರಾಂಡಿನವರು ಕೊಂದರು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟುಗಳು ಏನೇ ಹೇಳಿರಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.ಅದು ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರವಿದ್ದಂತೆ .ಗಾಂ ಹತ್ಯೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವರ್ತಿಸಿದ ರೀತಿಯೇ ಇದನ್ನು ದೀರ್ಘ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿಡುವ ಯತ್ನವೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.ಗಾಂ ಹತ್ಯೆಯಾದ ನಂತರ ಅದೇ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯ ಪಟೇಲ ಶ್ಯಾಮಪ್ರಸಾದ ಮುಖರ್ಜಿಯವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದು ನೇರವಾಗಿ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನೇ ಆರೋಪಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಗಾಂ ಸತ್ತ ಸ್ಧು ಕೇಳಿ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸಿನ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಜರೆದರು.ಇಂದೂ ೧೯೪೮ರ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ.ಆದರೆ ಸಿಹಿ ತಿಂದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಯಾವ ಸ್ವಯಂಸೇವಕನೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ.ಎಂಥಾ ಪಟೇಲರು? ಯಾವ ಪಟೇಲರು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನು ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಎಂದರೋ,ಕೊಲೆಗಡುಕರೆಂದರೋ ಅದೇ ಪಟೇಲರನ್ನು ಹೀರೋನಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲ್ಪಡು ತ್ತಿರುವುದು,ಸೋಮನಾಥನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವರ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸೇ ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುವ ಜಯ.
ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ಸುಳ್ಳಿನ ಹಲವು ಸರಮಾಲೆಗಳನ್ನೇ ಪೋಣಿಸಲಾಗಿದೆ.ನೆಹರೂನಿಂದ ತೊಡಗಿ ಇಂದಿನ ಶುದ್ಧ ಅವಿವೇಕಿಗಳ ದಂಡನಾಯಕನಂತಿರುವ ಪುಂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗನೂ ಸಂಘವನ್ನು ಗಾಂ ಕೊಂದವರು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾರೆ.ತಮಾಶೆ ಎಂದರೆ ಇಂಥವರಿಗೆ ಗಾಂಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕೊಲೆಯನ್ನು ಸಂಘದ ಮೆಲೆ ಹೊರಿಸುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿರಬಹುದು.ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಸಮಾಯಾದರೂ ಸರಿ ದ್ವೇಷವೇ ಮೇಲುಗೈಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಗಾಂಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹವಣಿಸುವುದು ಸರಿಯೇ?ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಗೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂಘದ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕಾರ್ಯರೆಂಬುದನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸಿನಂಥವರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಹುದೇನೋ.ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಕದ್ದವರೂ ,ತೋಟದಿಂದ ಎಳೆನೀರು ಕದ್ದು ಸ್ಟೇಷನ್‌ಗೆ ಹೋದವರೂ ಇಂದು ಖಾದಿ ‘ರಿಸಿ ಕೆಲವರು ಪೆನ್‌ಷನ್ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಸನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹಾಗೆಯೇ ‘ವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯೋ ಏನೋ.ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಂಘದವರು ತುಂಬಾ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ .೧೯೭೭ರಲ್ಲಿ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೆರವಾದ ನಂತರ ,ಸಂಘದ ಶಾಖೆಗೆ ದೆಹಲಿಯ ಶಾಹಿ ಇಮಾಮ್ ಬುಖಾರಿಯೂ ಬಂದು ‘ಗವಾ‘ಜಕ್ಕೆ ಪ್ರಣಾಮ್ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ(ಅಂದಿನ ಇಲ್ಲಿಸ್ಟ್ರೇಟೆಡ್ ಕ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಸಮೇತ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ).ಆತನೂ ಸಂಘದವನೇ?ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಖರೀದಿಸಲು ಹೋಗುವವರೂ ಸಂಘದವರೇ?ಸಂಘದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಪತ್ರಕರ್ತರೂ ಸಂಘದವರೇ?ಸಂಘದವರ ನೆಂಟರೂ ಸಂಘದವರೇ?ಸಂಘದ ಪಥಸಂಚಲನ ಹೋಗುವ ಬೀದಿಗಳವರೂ ಸಂಘದವರೇ?‘ರತ್ ಮಾತಾ ಕಿ ಜೈ ಎನ್ನುವವರೆಲ್ಲರೂ ಸಂಘದವರೇ? ಹೀಗನ್ನುವವರನ್ನು ಮನುಷ್ಯರೆನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ.ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎನ್ನಬಹುದು,ಅಥವಾ ಕಮ್ಯನಿಷ್ಟ್ ಎನ್ನಬಹುದು.ಗಾಂ ಸತ್ತು ಆರು ದಶಕಗಳು ಕಳೆದವು.ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿದ ಜಸ್ಟೀಸ್ ಆತ್ಮ ಚರಣ ಗೆ ಕಾಣದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ,ಜಸ್ಟೀಸ್ ಕೋಸ್ಲೆಗೆ ಕಾಣದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್,ಜಸ್ಟೀಸ್ ಜೆ.ಎಲ್.ಕಪೂರರಿಗೆ ಕಾಣದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗೆ ಕಾಣುವುದು ಹೇಗೆ?ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಹಿರಿಯರಾದ ,ಸ್ವತಃ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೂ ಆದ ಕೆ.ಟಿ.ಥಾಮಸ್ ರಿಗೆ ಗಾಂ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್,ಗಾಂ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಕಾಣದ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪುಡಾರಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಇದು ಹೇಗೆ?ಏನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ದೃಷ್ಟಿಯೋ? ಸ್ವತಃ ಗೋಡ್ಸೆಯೇ ತಾನು ಆರೆಸ್ಸಸ್ ಅಲ್ಲ ಹಿಂದೂ ಮಹಾಸ‘ವೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವಾಗಲೂ ಈ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರಿಗೇನು ಅವು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?
ಸಂಘ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳು ವಿಶಾಲವಾದವುಗಳು .ಅಂದೂ ಕೂಡಾ ಹಾಗೇ ಹರಡಿತ್ತು.ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ಕಡಿ ಬಡಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಡಾಕ್ಟರುಗಳು ,ಇಂಜಿನಿಯರರು,ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ವೊದಲಾದವರು ಪೂರ್ಣಾವ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೊಲ್ಲುವ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆ ಅದಕ್ಕೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ದೇಶ ವಿ‘ಜನೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.ಇಂದಿಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರ,ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರ ಹೆಣ ಬೀಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

೨೦೨೦ರ ಲಕ್ಷಣಗಳಾದರೂ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ...

qÁ.J.¦.eÉ.C§ÄÝ®ï PÀ¯ÁA CªÀgÀÄ gÁµÀÖç¥ÀwAiÀiÁUÀĪÀÅzÀQÌAvÀ®Æ ªÉÆzÀ®Ä CªÀgÀzÝÉÆAzÀÄ ¥ÀŸÀÛPÀ ¸ÀÄ¢ÞAiÀÄVvÀÄÛ.``EArAiÀiÁ-2020.J «µÀ£ï ¥sÁgï ¤ªï «Ä¯ÉäAiÀĪÀÄï ''JA§ D ¥ÀŸÀÛPÀªÀ£ÀÄß C§ÄÝ®ï PÀ¯ÁA §gÉ¢zÀÝUÀ CªÀgÀÄ ¨sÁgÀvÀ gÀvÀß ªÀÄvÀÄÛ ¥ÉÇÃRgÁuï »ÃgÉÆÃ.¥ÀŸÀÛPÀzÀ E£ÉÆßêÀð ¯ÉÃRPÀ ªÉÊ.J¸ï.gÁd£ï vÀAvÀæeÁߣÀ ¸ÀÄ¢Þ ªÀÄvÀÄÛ ¥Àæ¸ÁgÀ ªÀÄAqÀ°AiÀÄ°è PÁAiÀÄðPÁj ¤zÉÃð±ÀPÀgÁVzÀÝgÀÄ.¨ÁºÁåPÁ±À ¸ÀA±ÉÆÃzsÀÀ£ÉAiÀÄ°è E¸Éæð£À°è zÀÄr¢zÀÝ CªÀgÀÄ ¸ÀA¥ÀPÀð G¥ÀUÀæºÀ ¥ÉÇÃUÁæªÀiï UÀ®°è UÀt¤ÃAiÀÄ ¸ÉÃªÉ ¸À°è¹zÀÝgÀÄ.E§âgÀÆ «eÁߤUÀ¼ÀÄ.«eÁߣÀ ªÀÄvÀÄÛ vÀAvÀæeÁߣÀzÀ ªÀÄÆ®PÀ ¨sÁgÀvÀ ¨É¼ÉAiÀĨÉÃPÀÄ JAzÀÄ ºÀA§°¹zÀªÀgÀÄ.zÉñÀzÀ ¥ÀæUÀwUÉ E§âgÀÆ vÀªÀÄäzÉà DzÀ PÉÆqÀÄUÉUÀ¼À£ÀÄß ¤ÃrzÀݪÀgÀÄ.E§âgÀÆ «eÁߣÀPÉÌ CxÀð¥ÀÇtð ªÀåSÁå£ÀUÀ¼À£ÀÄß ¤ÃrzÀªÀgÀÄ.ªÉÄïÁV «eÁߣÀªÉà ¸ÀÄeÁߣÀ JAzÀÄ vÉÆÃj¹PÉÆlÖªÀgÀÄ.MmÁÖÖgÉ EªÀj§âgÀÆ DzsÀĤPÀ ¨sÁgÀvÀzÀ §UÉÎ PÀ£À¸ÀÄì PÀAqÀªÀgÀÄ.vÀªÀÄä PÀ£À¸À£ÀÄß zÉñÀPÉÌ PÉÆlÖªÀgÀÄ.¨sÁgÀvÀzÀ £Á¼ÉUÀ¼À ¤Ã°£ÀPÉëAiÀÄ£ÀÄß gÀƦ¹zÀ ªÀĺÁªÀåQÛUÀ¼ÀÄ.

Qæ.±À.2020gÀ ªÉüÉUÉ ¨sÁgÀvÀ C©üªÀÈ¢Þ ºÉÆA¢zÀ zÉñÀ J£ÀÄߪÀ ¸ÁÜ£ÀªÀiÁ£À UÀ½¸À®Ä RArvÁ ¸ÁzsÀå J£ÀÄߪÀ DvÀ䫱Áé¸ÀzÉÆA¢UÉ ¨sÁgÀvÀzÀ ¥ÀæUÀw ,ºÁ° AiÉÆÃd£É ºÁUÀÆ PÁAiÀÄðPÀæªÀÄUÀ¼À£ÀÄß ¨sÀ«µÀåzÀ°è ªÀiÁrPÉƼÀî¨ÉÃPÁzÀ ºÉÆAzÁtÂPÉ-wzÀÄÝ¥ÀrUÀ¼À §UÉÎ «ªÀgÀªÁV CªÀgÀÄ F ¥ÀŸÀÛPÀzÀ°è §gÉ¢zÝÁgÉ.zÀ±ÀPÀzÀ »AzÉAiÉÄà ¥ÀæPÀlªÁzÀ F ¥ÀŸÀÛPÀ CAzÀÄ ¸ÀÄ¢Ý ªÀiÁrvÀÄ. ªÀÄvÀÄÛ CAzÀÄ J¯èÉ®Æè ¤gÁ¸ÉAiÉÄà vÀÄA©gÀĪÁUÀ ¨sÁgÀvÀzÀ ¨sÀ«µÀåzÀ §UÉÎ DvÀ䫱Áé¸ÀªÀ£ÀÄß ªÀÄÆr¹vÀÄÛ.C£ÀAvÀgÀ C§ÄÝ®ï PÀ¯ÁA gÁµÀÖç¥ÀwUÀ¼ÁzÀgÀÄ.gÁµÀÖç¥ÀwUÀ¼ÁzÀgÀÆ CªÀgÀÄ ªÀiÁvÁqÀÄwÛzÀÄÝzÀÄ EzÉà 2020 C£ÀÄß.¨sÁgÀvÀzÀ ¨sÀ«µÀåªÀ£ÀÄß , ¨sÁgÀvÀzÀ PÀ£À¸Àì£ÀÄß.Qæ.±À.2020gÀ ºÉÆwÛUÉ AiÀiÁjgÀĪÀgÉÆÃ,E®è¢gÀĪÀgÉÆÃ.DzÀgÉ D MAzÀÄ ¨sÀgÀªÀ¸ÉAiÀÄ£ÀÄß CAzÀÄ d£À ElÄÖPÉÆArzÀÝgÀÄ.C§ÄÝ®ï PÀ¯ÁA JA§ «eÁߤ zÉñÀPÉÌ ªÀĺÁ ¸ÀAªÉÃzÀ£ÉAiÀÄ£ÀÄß PÉÆnÖzÀÝgÀÄ.d£À CzÀ£ÀÄß ¸ÀªÀÄæzÀÞªÁV C£ÀĨsÀ«¹zÀÝgÀÄ.¨ÁºÁåPÁ±À gÀAUÀzÀ®Æè 1947 gÀ°è ±ÀÆ£Àå¢AzÀ PÉ®¸À DgÀA©ü¹zÀ ¨sÁgÀvÀ EAzÀÄ vÀ£ÀßzÉà ¥ÀÇtð ¸ÀézÉò ¤«ÄðvÀ ,G£ÀßvÀ vÀAvÀæeÁߣÀzÀ ¸ÀA¥ÀPÀð,G¥ÀUÀæºÀUÀ¼À£ÀÄß ¤«Äð¹ ¨ÁºÀåPÁ±ÀPÉÌÃj¹zÉ JA§ CªÀgÀ C£ÀĨsÀÀªÀªÉà gÁµÀÖçzÀ C©üªÀÈ¢ÞAiÀÄ ºÉƼÀºÀÄ DUÀĪÁUÀ ¸ÀAªÉÃzÀ£É GzsÀâªÀªÁUÀ¢gÀ®Ä ºÉÃUÉ vÁ£Éà ¸ÁzsÀå? 2020gÀ ªÉüÉUÉ ¨sÁgÀvÀ ¹jªÀAvÀ gÁµÀÖçUÀ¼À ¸Á°UÉ ¸ÉÃgÀĪÀ PÀ£À¸ÀÄ RArvÀPÀÆÌ CªÁ¸ÀÛ«PÀªÀ®è JA¢gÀĪÀ CªÀgÀÄ zÉñÀzÀ C©üªÀÈ¢ÞAiÀÄ£ÀÄß ZÀÄgÀÄPÀÄUÉƽ¸ÀĪÀ ºÀ®ªÁgÀÄ ¸ÀÄzsÁgÀuÉUÀ¼À£ÀÄß ºÁUÀÆ ¢PÀÄÌUÀ¼À£ÀÄß ¸ÀÆa¹zÀÝgÀÄ.vÀ£Àß d£ÀjUÉ ªÀÄAiÀiÁðzɬÄAzÀ fêÀ£À ¸ÁV¸À®Ä ¨ÉÃPÁzÀ GvÀÛªÀÄ dêÀ£À ªÀÄlÖ MzÀV¸À®Ä ¨sÁgÀvÀPÉÌ ²ÃWÀæzÀ¯Éèà ¸ÁzsÀåªÁUÀ°zÉ JA¢zÀÝgÀÄ.DºÁgÀzÀ°è ¸ÁéªÀ®A©AiÀiÁUÀ®Ä ¨sÁgÀvÀ ¸ÁéªÀ®A©AiÀiÁUÀ¯Éà ¨ÉÃPÀÄ JA¢zÀÝgÀÄ.OzsÀå«ÄPÀ ,²PÀët,¥ÀæAiÉÆÃUÀ,DqÀ½vÀ,¸ÁªÀiÁfPÀ EvÁå¢ gÀAUÀUÀ¼À ªÀÄAqÀ½UÀ½UÉ ¤ÃrzÀ ªÀiÁ»w,¸À®ºÉ,¸ÀÆZÀ£ÉUÀ¼À£É߯Áè CzsÀåAiÀÄ£À ªÀiÁr ¨sÁgÀvÀzÀ G£ÀßwUÉ ¥ÀjºÁgÉÆÃ¥ÁAiÀÄUÀ¼À£ÀÄß UÀÄgÀÄw¹zÀÝgÀÄ.CªÀgÀÄ §Ä¢ÞªÁzÀ ºÉüÀĪÀ ±ÉÊ°AiÀÄ°è §gÉAiÀÄzÉ ,CzÀgÀ UÉÆÃqÀªÉUÀÆ ºÉÆÃUÀzÉ DzsÁgÀ¸À»vÀªÁzÀ ,ªÁ¸ÀÛªÀPÉÌ ¸À«ÄÃ¥ÀzÀ ¤¢ðµÀÖ zsÉÆÃgÀuɬÄAzÀ §gÉzÀgÀÄ.ºÁUÁV zÉñÀPÉÌ zÉñÀªÉà 2020£ÀÄß JzÀÄgÀÄ£ÉÆÃrvÀÄ. DzÀgÉãÀÄ ªÀiÁqÀĪÀÅzÀÄ?F «eÁ¤UÀ½UÉãÀÄ UÉÆvÀÄÛ ¥Á¥À,¨sÁgÀvÀzÀ DqÀ½vÀ »ÃUÉà JAzÀÄ ?CªÀgÉãÉÆà vÀPÀð§zÀÝ ,DzsÁgÀ¸À»vÀ «µÀAiÀÄUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄAr¹zÀÝgÀÄ.DzÀgÉ gÁdPÁgÀtÂUÀ¼ÀÄ?CªÀgÉAzÀ 2020gÀ PÀ£À¸À£ÀÄß £ÁªÀÇ PÁuÉÆÃt .DzÀgÉ ºÉÃUÉ?F ¥Àj¹ÜwAiÀÄ°è ªÀÄÄAzÉãÀÄ JAzÀÄ zÉñÀ PÉ®ªÉà ªÀµÀðUÀ¼À°è CAzÀÄPÉÆAqÀAvÁVzÀÄÝ MAzÀÄ WÉÆÃgÀ zÀÄgÀAvÀ.E£ÉßãÀÄ 2020PÉÌ PÁ® ºÀwÛgÀ §gÀÄwÛzÉ.DzÀgÉ C§Äݯï PÀ¯ÁA ºÉýzÀAvÉ CzÀgÀ ªÀÄÄ£ÀÆìZÀ£ÉAiÉÄãÀÆ PÁtÄwÛ®èªÀ®è.CzÀgÀ PÀÄgÀĺÀÄUÀ¼ÉãÀÄ PÁtÄwÛ®èªÀ¯Áè.¤d ¨sÁgÀvÀzÀ°è eÁUÀwÃPÀgÀtzÀ C£ÀAvÀgÀ ªÀÄzsÀåªÀĪÀUÀðzÀ ¸ÀASÉå ºÉZÁÑVzÉ.DzÀgÉ ºÁUÉ ºÉZÁÑzÀ ªÀÄzsÀåªÀÄ ªÀUÀðzÀ ¥Àj¹Üw EA¢UÀÆ ºÁUÉà EzÉ.CªÀgÀÄ DgÀPÉÌÃgÀ°®è.ªÀÄÆgÀPÉÌÃgÀ°®è.CA¢¤AzÀ®Æ CªÀgÀzÀÄÝ ºÉÆÃgÁlzÀ §zÀÄPÉÃ.eÉÆvÉUÉ CA¢¤AzÀ®Æ §qÀªÀgÀ ¸ÀASÉå ºÉZÁÑUÀÄvÁÛ ²ÃªÀÄAvÀgÀ C§âgÀ KgÀÄvÁÛ «avÀæ ¸ÀªÀiÁdªÉÇAzÀgÀ ¤ªÀiÁðtªÁUÀÄvÀÛzÉ. GvÀÛªÀÄ fêÀ£À ªÀÄlÖ CAzÀÄ ªÀÄjÃaPÉAiÀiÁVzÀݪÀjUÉ EAzÀÆ ªÀÄjÃaPÉAiÀiÁVAiÉÄà EzÉ. J®èªÀÇ CAzÀÄPÉÆAqÀAvÉ £ÀqÉ¢zÀÝgÉ EA¢UÉ 20 20gÀ ºÉƸÀ ±ÀPÉAiÀÄ PÀÄgÀĺÀÄUÀ¼ÀÄ F ºÉÆwÛUÉ PÁt¸À¨ÉÃQvÀÄÛ. CAzÀgÉ 2011PÉÌà d£À¸ÀASÉåAiÀÄ°è E½vÀ PÀAqÀÄ, DºÁgÀzÀ°è ¸ÁéªÀ®A§£ÉAiÀiÁV, CPÀëgÀ¸ÀÜgÀ ¥ÀæªÀiÁt ºÉZÁÑV, PÉƼÀUÉÃjUÀ¼À ¥ÀæªÀiÁt PÀrªÉÄAiÀiÁV, ¯Á¨sÁA±À ºÉZÁÑV, CºÁgÀ ¨É¼ÉzÀªÀ£Éà UÀtå£ÁV PÀAqÀħgÀ¨ÉÃQvÀÄÛ. DzÀgÉ §zÀ¯ÁªÀuÉ D ¥ÀjAiÀÄ°è UÉÆÃZÀj¸À°®è. §zÀ°UÉ J®èªÀÇ G¯ÁÖ ºÉÆqÉzÀªÀÅ.

¥ÀÅ£ÀB £É£À¥ÁUÀĪÀÅzÀÄ CzÉà eÁUÀwÃPÀgÀtzÀ C£ÀAvÀgÀzÀ ªÀÄzsÀåªÀÄ ªÀUÀð. DyðPÀ ¹ÜvÀåAvÀgÀUÀ½®è. EAvÀºÀ §ÈºÀvï ¸ÀASÉåAiÀÄ ªÀUÀ𠤪ÀiÁðtUÉÆArvÀÄÛ. §qÀvÀ£ÀzÀ PÀÄlÄA§UÀ½AzÀ §A¢zÀÝ AiÀÄĪÀPÀgÀÄ PÀA¥ÀÇålgï, EAVèµï ªÀiÁvÀæzÀ §AqÀªÁ¼À¢AzÀ¯Éà PÀÄlÄA§ªÀ£ÀÄß ¸À®»zÀgÀÄ. ¥Á±Àéð ¥ÀjuÁªÀÄUÀ¼ÀÄ K£Éà EgÀ°, MAzÀµÀÄÖ §qÀvÀ£À ¤ÃVzÀÝAvÀÆ ¸ÀvÀå. F ªÀÄ`ÀåªÀÄ ªÀUÀðzÀ°è DyðPÀ PÁgÀtUÀ¼À£ÀÄß ºÉÆgÀvÀÄ¥Àr¹ £ÉÆÃrzÀgÉ CªÀÅ «¥ÀjÃvÀ QüÀjªÉÄAiÀÄ£ÀÄß ¨É¼É¹PÉÆAqÉà ¨É¼ÉzÀªÀÅ. JqÀ©qÀAVUÀ¼ÀAvÉ ªÀwð¹zÀªÀÅ. ¨ÁæåAr£À ºÀÄZÀÄÑ, «zÉòà ªÁåªÉÆúÀ vÀ£Àß ¸ÀºÀdvÉAiÀÄ£ÀÄß PÉÆ®ÄèvÁÛ §AvÀÄ. ¸ÀézÉòAiÀiÁzÀgÀÆ ªÀvÀð£É «zÉòÃAiÀiÁV `ªÀÄzsÀåªÀÄ ªÀUÀðzÀ £ÉÊwPÀvÉ ' ºÀÄnÖPÉÆArvÀÄ. HgÀ¯Éèà ¨É¼ÉzÀªÀgÀÄ ¥ÉÃmÉ PÀAqÁUÀ CºÀAPÁgÀ ªÉÄwÛPÉÆArvÀÄ. C§Äݯï PÀ¯ÁA ¨sÀÀgÀªÀ¸É EnÖzÀÝ AiÀÄĪÀ d£ÁAUÀzÀ §ºÀÄ¥Á®Ä CªÀ¸ÉÜ EAzÀÄ »ÃUÉà EzÉ. EAvÀºÀ d£ÁAUÀQÌAzÀÄ ¸ÀªÀÄ¶Ö ¥ÀæeÉÕAiÀÄ PÉÆgÀvÉ EzÉ. CªÀgÀÄ PÁgÀÄ-ªÀÄ£É-ºÉAqÀw JA§ §zÀÄPÀÄ ¨sÀzÀæUÉƽ¹PÉƼÀÄîªÀ zsÁªÀAvÀzÀ°èzÁÝgÉ. C®èzÉ EªÀgÀ ªÀÄÆ® ¨ÉÃgÀÄUÀ¼É®èªÀÇ ºÀ½îUÀ¼À°èªÉ. CªÀgÀÄ ºÀ½îUÀ¼ÀvÀÛ ¨É£ÀÄߺÁQzÁÝgÉ. vÀªÀÄä ªÀÄÆ® ªÀÈwÛ, ¥ÀgÀA¥ÀgÉAiÀÄ §UÉÎ vÁvÁìgÀ ºÉÆA¢zÀªÀgÁVzÁÝgÉ. ºÁUÁV ºÀ½îUÀ¼ÀÄ ¸ÀªÀĸÉåAiÀÄ DUÀgÀªÁV, PÀȶ JA§ÄzÀÄ PÉʺÀvÀÛzÀ ªÀÈwÛAiÀiÁV, ºÀ½îAiÀĪÀgÀÄ ZÀ¯ÁªÀuÉAiÀÄ°ègÀzÀ £Á¯ÁÌuÉAiÀÄAvÁVgÀĪÀÅzÀÄ ¸ÀļÀî®è. ¹ÛçÃ-¥ÀÅgÀĵÀgÀ C¸ÀªÀÄvÉÆî£À C£ÀÄ¥ÁvÀUÀ½AzÀ »rzÀÄ §zÀÄPÀĪÀ ¸ÀPÀ® ºÉÆÃgÁlªÀ£ÀÆß C£ÀÄ`À«¸ÀĪÀ ºÀ½îUÀ¼À£ÀÄß ©lÄÖ zÉñÀ 2020gÀ°è ªÀĺÀr PÀlÖ¯ÁUÀĪÀÅzÉÃ? zÉñÀzÀ AiÀÄĪÀd£ÀgÀ£ÀÄß DPÀ¶ð¸À§®è ºÀ®ªÀÅ QæAiÀiÁAiÉÆÃd£ÉUÀ¼À£ÀÄß ºÀÄlÄÖºÁQ CªÀgÀ°è ¨sÀ«µÀåzÀ §UÉÎ D±Á¨sÁªÀ£ÉAiÀÄ£ÀÄß ªÀÄÆr¸À§®è ªÀiÁUÀðUÀ¼À£ÀÄß ¤ÃqÀ¨ÉÃPÀÄ JA§ D±ÁªÁzÀ C§Äݯï PÀ¯ÁAgÀ°èvÀÄÛ. DzÀgÉ D±Á¨sÁªÀ£É ªÀÄÆr¸À§®è AiÉÆÃd£ÉAiÀÄ£ÀÄß PÁAiÀÄðUÀvÀUÉƽ¸À®Ä ªÀiÁUÀðUÀ¼À£ÀÄß AiÀiÁªÀ ¸ÀPÁðgÀUÀ¼ÀÄ ºÀ«ÄäPÉÆArªÉ? PÀ¯ÁA aAvÀ£ÉUÀ¼À£ÀÄß AiÀiÁªÀ ¥ÀPÀëUÀ¼ÀÄ ¥ÀæuÁ½PÉAiÀÄ°è ¸ÉÃj¹ªÉ? ºÁUÁzÀgÉ 2020gÀ ºÉÆwÛ£À EzÀQÌAvÀ WÉÆÃgÀªÁVgÀĪÀÅzÉÃ? CzÀgÀ ¸ÀĽªÀÅUÀ¼ÀÄ FUÀ¯Éà UÉÆÃZÀgÀªÁUÀÄwÛªÉ. CA¢£À zÁ±Àð¤PÀgÀ ¤®ÄªÀÅUÀ¼ÀÄ MAzÁVzÀÝgÉ EA¢£À DqÀ½vÀUÁgÀgÀ vÀAvÀæ E£ÉÆßAzÁVzÉ. CAzÀÄ PÀ¯ÁA ¨sÁgÀvÀ ¸À±ÀPÀÛªÁUÀĪÀÅzÀÄ JAzÀÄ £ÀÄr¢zÀÝgÉ EAzÀÄ ZÀÄ£ÁªÀuÉUÀ¼À ºÀĬĮÄUÀ¼À°è CªÀÅ ºÀÆvÀĺÉÆÃUÀÄwÛªÉ. EwÛÃa£À ªÀµÀðUÀ¼À°è E£ÉßãÀÄ vÁ£Éà £ÀqÉ¢zÉ? PÀ¯ÁA aAvÀ£É DzsÁgÀzÀ°è ¨É¼ÉAiÀÄ®Ä ±ÀÄgÀĪÁzÀÄzÉݯÁè CAvÀåªÁVzÀÄÝ ¨sÀÀæªÀĤgÀ¸À£ÀUÀ¼À¯ÉèÃ. ªÀµÀðzÀ »AzÀµÉÖà K±Àå£ï UÉêÀiïUÀ¼ÀÄ £ÀqÉzÀªÀÅ. ¨sÁgÀvÀzÀ AiÀÄĪÀd£ÁAUÀzÀ ªÀÄ£À¸ÀÄì CgÀ¼ÀĪÀ ¸ÀªÀÄAiÀĪÀzÀÄ. DzÀgÉ K£Á¬ÄvÀÄ? DlzÀ ¸À®PÀgÀuÉUÀ¼À ºÀtªÀ£Éßà wAzÀgÀÄ. K±Àå£ï PÀÆlªÀ£Éßà ¸ÀjAiÀiÁV £ÀqɸÀzÀªÀgÀÄ M®A¦PïìUÀ¼À PÀ£À¸Àì£ÀÄß PÁtĪÀÅ¢£ÉßAzÀÄ? ±ÀQÛ±Á° ¨sÁgÀvÀ PÉêÀ® DyðPÀvÉAiÀÄ §®zÀ°è ªÀiÁvÀæ ¤AwgÀĪÀÅ¢®è. CzÀÄ DvÀ䫱Áé¸ÀzÀ §Ä£Á¢AiÀÄÆ DVgÀÄvÀÛzÉ. DyðPÀªÁV §®±Á° JA§ÄzÀÄ ±ÀQÛ±Á° gÁµÀÖçzÀ ¥ÀjPÀ®à£ÉAiÀÄÆ DV¨ÁgÀzÀÄ. ¸ÁéªÀ®A© J£ÀÄߪÀÅzÀÄ ºÉÃUÉ gÁªÀÄgÁdåªÁUÀĪÀÅzÉÆà ªÀi˯ÁåzsÁjvÀ §zÀÄPÀÄ PÀÆqÀ §®±Á° gÁµÀÖçªÉÇAzÀgÀ wgÀļÁVgÀÄvÀÛzÉ. CAvÀºÀ aºÉßUÀ¼ÀÄ ¸ÀzÀåPÀÌAvÀÆ UÉÆÃZÀgÀªÁUÀÄwÛ®è. ¥ÀŸÀÛPÀzÀ°è ¯ÉÃRPÀgÀÄ ``£Ár£À ¥ÀæwAiÉƧ⠥ÀæeÉAiÀÄ PÀtÂÚÃgÀ£ÀÄß vÉÆqÉzÀÄ ºÁQzÁUÀ®èµÉÖà zÉñÀ C©üªÀÈ¢Þ ºÉÆA¢zÉ J£ÀߧºÀÄzÀÄ JAzÀÄ ªÀĺÁvÁä UÁA¢ü ºÉýzÁÝgÉ'' JA§ G¯ÉèÃRªÀ£ÀÄß ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ. ¥Àæ¸ÀÄÛvÀ £É¯ÉAiÀÄ°è ¤AvÀÄ F ªÁPÀåUÀ¼À£ÀÄß £ÉÆÃqÀĪÁUÀ «µÀtÚvÉVAvÀ ¨ÉÃgÉãÀÆ ºÉƼÉAiÀÄĪÀÅ¢®è. C¢üPÁgÀ ºÉÆìÄvÉAzÀÄ PÀtÂÚÃgÀÄ ºÁPÀĪÀªÀgÀÄ, CPÁgÀPÁÌV UÁA¢ü ºÉ¸ÀgÀ£ÀÄß §¼À¹, UÁA¢ü ºÁPÀzÉà EzÀÝ mÉÆæAiÀÄ£Éßà zsÀj¹, zÉñÀPÉÌà mÉÆæ EqÀĪÀªÀgÀÄ EgÀĪÁUÀ 2020 PÀ£À¸Éà ¸Àj J¤¸ÀÄvÀÛzÉ.

EwÛÃa£À WÀl£ÁªÀ½UÀ¼À£Éß UÀªÀĤ¹zÀgÀÆ C§Äݯï PÀ¯ÁªÀÄgÀ aAvÀ£É UÀÆqÀÄ ¸ÉjºÉÆìÄvÀÄ J¤¸ÀÄvÀÛzÉ.«zÉñÀzÀ°ègÀĪÀ PÀ¥ÀÅà ºÀtªÀ£ÀÄß vÀ¤ß JAzÀªÀgÀ£Éßà ©qÀzÀ ¸ÀgÀPÁgÀUÀ½gÀĪÁUÀ EªÀjAzÀ K£ÀÄ ¤jÃPÉëUÀ¼À£ÀÄß ElÄÖPÉƼÀÀÄzÀÄ?¥Àæw¨sÀÀl£ÉAiÀÄ£Éßà zÀªÀĤ¸ÀĪÀ ¸ÀªÁð¢üPÁjUÀ½gÀĪÁUÀ UÁA¢ü gÁdåªÉ°è?gÁªÀÄgÁdåªÉ°è?ºÀUÀgÀtUÀ¼À ªÉÄÃ¯É ºÀUÀgÀtUÀ¼ÀÄ,¨sÀæµÀÖjVAvÀ zÉÆqÀØ ¨sÀæµÀÖgÀÄ. EAxÀªÀgÀÄ zÉñÀªÀ£ÀÄß 2020gÀ ºÉÆwÛUÉ ºÉƸÀ ±ÀPÉAiÀÄvÀÛ PÉÆAqÉÆAiÀÄÄåªÀgÉÃ?EAzÀÄ AiÀiÁªÀ PÉëÃvÀæªÀ£ÀÄß ¥Àj²Ã°¹zÀgÀÆ ºÉƸÀ ±ÀPÉAiÀÄ PÀÄgÀĺÀÄUÀ¼À£ÀÄß £ÁªÀÅ PÁt¯ÁgɪÀÅ.¥ÀzÉà ¥ÀzÉà ¹rAiÀÄĪÀ ¨ÁA§ÄUÀ¼À£Éßà ¤°è¸À¯ÁUÀÄ¢®èªÉAzÀgÉ J°èAiÀÄ ±ÀPÉ,J°èAiÀÄ UÀÄj?ªÀiÁ½UÉ ¸ÉÆÃgÀÄwÛzÉ.vÉåɺÁPÀ¯Éà ¸ÁzsÀåªÁUÀÄwÛ®è.E£ÀÄß ºÉƸÀ PÀlÖqÀzÀ PÀ£À¸ÉÃ? «zÉñÁAUÀ ¤Ãw¬ÄAzÀ ªÉÆzÀ®ÄUÉÆAqÀÄ CqÀÄUÉà C¤®zÀ ªÀgÉUÉ J®èzÀgÀ®Æè ¨sÀÀgÀªÀ¸ÉAiÀÄ C±ÁPÁgÀtUÀ½®è.J°è £ÉÆÃrzÀgÀ°è ºÀgÀPÀÄ zsÀÀªÀÄð±Á¯ÉAiÀÄ avÀætªÉÃ.¸ÀÄvÀÛ®Æ ±ÀvÀÄæUÀ¼ÀÄ,M¼ÀUɯÁè PÁ¼Àf E®èzÀªÀgÀÄ.C§Äݯï PÀ¯ÁªÀÄgÀ ºÉƸÀ ±ÀPÉAiÀÄvÀÛ WÉÆõÀuÉAiÀÄ£ÀÄß EAzÀÄ ±ÀgÀzï ¥ÀªÁgÀAxÀªÀjUÉãÁzÀgÀÆ £É£À¦¹zÀgÉ ªÀ¯ïØð PÀ¥ï UÉzÀݪÉÄÃ¯É E£ÉßAxÁ ºÉƸÀ ±ÀPÉ JAzÁgÀÄ.PÀÄVÎ ¨ÉøÀvÀÄÛºÉÆÃVgÀĪÀ zÉñÀªÁ¹UÀ¼À ¸ÀASÉå EAzÀÄ ºÉZÁÑUÀÄvÀÛ¯Éà ºÉÆÃUÀÄwÛzÉ.2020gÀªÀgÉUÉ zÉñÀªÀ£ÀÄß ªÀÄÄnÖ¸À§®èªÀgÀÄ EAzÀÄ vÀÄA¨Á EgÀ§ºÀÄzÀÄ.DzÀgÉ ºÁUÉ ªÀÄÄnÖzÀ zÉñÀ C§Äݯï PÀ¯ÁA JAzÀAvÉ EgÀĪÀÅ¢®è. ¢PÀÄÌ£À vÀ¦à¸ÀĪÀ,£ÁUÀjPÀgÀ PÀvÀðªÀåUÀ¼À£Éßà ªÀÄgɸÀĪÀ £ÁAiÀÄPÀjgÀĪÀªÀgÉUÉ 2020 C®è 5020gÀªÀgÉUÀÆ PÀ¯ÁA CAzÀ UÀÄj ªÀÄÄlÖ®Ä ¸ÁzsÀåªÁUÀĪÀÅ¢®è.

ಹೀನಾ, ಮಾತುಕತೆಇದೇನಾ?

ಹೀನಾ ರಬ್ಬಾನಿ ಖಾರ್ ಎಂಬ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಗಣಿಯ ಧೂಳು ಹರಡಿತ್ತು.ಅದರೆಡೆಯಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ರಬ್ಬಾನಿ ವಿಮಾನ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನೂ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಸಚಿವ ಎಸ್‌.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣ ರೊಂದಿಗೆ ಕೈಕುಲುಕುವುದನ್ನೂ ಚಿತ್ರ ಸಮೇತ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದವು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕಾಳಜಿ ಎಂದೋ ಇಂಡೋ-ಪಾಕ್‌ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಗಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಎಂದೋ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ತಪ್ಪು.ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಗಂಟು ಮುಖದ,ಪ್ರಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇನ್ನೆನು ಹೋಗಿಯೇ ಬಿಡುವರೇನೋ ಎಂಬಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರನ್ನೆ ಕಂಡೂ ಕಂಡೂ ಬೇಸರಿಸಿರುವಾಗ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಹೀನಾರಂಥ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆ ಬಂದಾಗ ಯಥೋಚಿತ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಕೊಡದೇ ಬಿಡುವರೇ?ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಧ್ಯಗಳು ಬಾಲಿವುಡ್‌ಗೆ ನೀಡುವಂತಹ ಪ್ರಚಾರವನ್ನೇ ಆಕೆಗೂ ಕೊಟ್ಟು.ಹೀನಾಳ ಬಳಿಯಿರುವ ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳ ಸಂಗ್ರಹಗಳು,ಆಕೆಯ ಸನ್‌ಗ್ಲಾಸ್‌ಗಳು ,ಸೆಲ್ವಾರ್ ಕಮೀಜ್‌ಗಳು,ಆಕೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಲಿಪ್‌ಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ವರದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವು.
ಇರಲಿ ಅದು ಆಕೆಯ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಸಂಗತಿ ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೀಣ.ಆದರೆ ಆಕೆ ಬಂದು ಭಾರತ-ಪಾಕ್‌ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕಡಿದು ಕಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದ್ದು ಏನನ್ನು?60 ವರ್ಷದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು 34 ವರ್ಷದ ಹೀನಾ ಬಗೆಹರಿಸಿಯೇ ಬಿಡುವಳು ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ಬಗೆಹರಿಸುವಳೆಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.ಆಕೆ ಯ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಕುರುಹುಗಳೇನಾದರೂ ಕಂಡುಬಂದಿದೆಯೇ?ಆಕೆ ಇಂಥಿಂಥ ದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರು ಕಾದಿದ್ದೇ ಬಂತು.ಆದರೆ ಆಕೆ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಹುರಿಯತ್‌ ನವರೊಡನೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಕೂತಿದ್ದು.ಏನು ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು?ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಭಾರತವನ್ನು ಹುರಿದು ತಿನ್ನಲು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಹುರಿಯತ್‌ನೊಂದಿಗೆ,ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಗೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ವರೊಂದಿಗೆ,ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವವರೊಂದಿಗೆ,ತುಂಡರಿಸಲು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂಬ ಪದ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡುವವರೊಂದಿಗೆ,ಭಾರತದ ಧ್ವಜ ಸುಡುವವರೊಂದಿಗೆ ಹೀನಾ ರಬ್ಬಾನಿ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಏಕೆ?ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಆಶಾಂತಿ ಹರಡುತ್ತಾ,ಪೊಲೀಸರಿಗೆ -ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುತಾ್ತ ,ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳನ್ನು ಬಂದ್‌ ಮಾಡಿಸುತಾ್ತ ,ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿರುವ ಹುರಿಯತ್‌ನೊಟ್ಟಿಗೆ ಪಾಕ್‌ನ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೇನು?ಅದೂ ಭಾರತ ಭೇಟಿಗೆ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ! ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನ ಈ ಹೀರಾ ರಬ್ಬಾನಿ ಖಾರ್ ಳನ್ನು ಅನನುಭವಿ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮದೇ ತಪ್ಪು.ಮಳ್ಳಿ ಮಳ್ಳಿ ಮಂಚಕ್ಕೆ ಕಾಲೆಷ್ಟು ಎಂದರೆ ಮೂರು ಮತ್ತೊಂದು ಎಂದಳಂತೆ ಒಬ್ಬಳು ಮಳ್ಳಮ್ಮ.ಈ ಸಾಹೇಬಿಣಿ ಖಾರ್ ಕೂಡ ಅಂಥ ಮಳ್ಳಮ್ಮ.ಬೇರಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು?ಇಸ್ರೇಲಿಗೆ ಹೋದ ಯಾವುದೋ ದೇಶದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ಟೈನಿನೊಡನೆಯೋ ಹಮಾಸ್‌ ಉಗ್ರರೊಡನೆಯೋ ಮಾತುಕತೆಗೆ ತೆರಳುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಬಲ್ಲರೇ?ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಾವೋ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘಟನೆಗಳೊಡನೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಹೋಗುವ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಬಹುದೇ? ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೋ ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೊ ತೆರಳಿ ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್‌ಗಳ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರನ್ನು ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಅಂಥವರನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ಹಾಕಿಯಾರು?ಇರಲಿ.ಪಾಕ್‌ನಲ್ಲಾದರೂ ಹಾಗೆ ಸಾಧ್ಯವೋ.ಅಲ್ಲಿ ಭಾರತದವರಿಗೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ.ಪಾಕ್‌ನ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಪಾಕ್‌ನ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರಾವ ದೇಶದಲ್ಲೂ ನಡೆಯದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.ಆದರೂ ಎಸ್‌.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣರು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಅಂದುಕೊಳ್ಳದೆ "ಬಾ ಹೀನಾ,ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋಣ " ಎಂದು ಕರೆದು ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಮಾತುಕತೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ.ಒಳಗೆ ಏನೇನು ಮಾತುಕತೆಗಳಾದವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಮಾತುಕತೆ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಕೃಷ್ಣ,"ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ" ಎಂಬ ಅದೇ ಅರವತ್ತು ವರ್ಷ ಪುರಾತನವಾದ ಮಾತನ್ನೇ ಹೇಳಿದರು.ಆದರೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹೀನಾ ರಬ್ಬಾನಿ ತನ್ನ ಲಿಪ್‌ಸ್ಟಿಕ್‌ ತುಟಿಯನ್ನು ತೆರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ.ಆದರೂ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಕೆಲವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಇಂಡೋ-ಪಾಕ್‌ ಸಂಬಂಧದ new era ಎಂದು ಸುದ್ದಿ ಬಿತ್ತರಿಸಿ ಪುಳಕಗೊಂಡವು . ಎರಡು ದಿನದ ಆಕೆಯ ಭೇಟಿಯಿಂದ ಏನೂ ಆಗದೇ ಇದ್ದರೂ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ರೋಮಾಂಚಿತರಂತೂ ಆದರು.
ಭಾರತದ ಖ್ಯಾತ ಸೂಫಿ ಸಂತರ ದರ್ಗಾಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿಕೊಡಲು ಆಕೆಯೇ ಬರಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಸುಂದರಿಯಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಡಬಿಡಂಗಿತನವೆಲ್ಲವೂ ಮಕ್ಕಳಾಟವೇನೂ ಆಗಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಮುಠ್ಠಾಳರಾಗಿರುವವರು ಯಾರು?ಇನ್ನು ಆಕೆ ಬಾಯಿತೆರೆದು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಕ್ರಿಕೇಟ್‌ ಬಗ್ಗೆ.ಭಾರತ -ಪಾಕ್‌ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಸಂಬಂಧ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಉಲಿದರು.ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ಸಂಬಂಧ ವೃದ್ಧಿಸುವುದಾದರೆ ಈಕೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಊಟಮಾಡಲಿಕ್ಕೆಂದು ಬಂದವಳೇ? ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಹೀರಾ ಹಿಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಸ್‌.ಎಂ.ಕೃಷ್ಣ,ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು,ಹಿರಿಯ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಘನ ಗಂಭೀರತೆಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಮಾತಿಗೆ ತಲೆದೂಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಕಶ್ಚಿತ್‌ ಒಂದು ಕ್ರಿಕೆಟಿನಿಂದ ಭಾರತ -ಪಾಕ್‌ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸುಧಾರಣೆಯಾಗುವಂತಿದ್ದರೆ ಜಾವೆದ್‌ ಮಿಯಾಂದಾದ್‌ ಕೊನೇ ಬಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಸರ್ ಹೊಡೆದು ಬೀಗಿದಂದೇ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಮಸ್ಯೆ ಮುಗಿದುಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ ಆಟಗಾರರು ಇಂದೂ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ವ್ಯಗ್ರಮುಖವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ವಿಕೇಟು,ಬಾಲು ಹಿಡಿಯಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಬೋರ್ಡು ಇಲ್ಲದ ಬಸ್ಸು ಹತ್ತಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಲಾಹೋರಿಗೆ ಹೋದರೂ ಸಂಬಂಧ ಕುದುರಲಿಲ್ಲ.ಮುಷರಪ್ಪನಂತಹವರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಾಜಮಹಲಿನ ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದರೂ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉರಿಯುವುದು ನಿಂತಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟು!
ಹೀನಾ ಬೇಟಾ ,ಭಾರತದ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೀಗೀಗೆ ಕಣೇ ಅಂಥಾ ಹೇಳುವವರೂ ಪಾಕಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ . ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳಿಗದು ಅರ್ಥವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.ಇನ್ನು ಭಾರತದ ನಾಯಕರಿಗಂತೂ ಹೀನಾಳಂತವರು ಬಂದು ಕ್ರಿಕೆಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೇನು?ಕ್ಯಾಬರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೂ ತಲೆದೂಗುತಾ ಆಲಿಪರು. ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಾ...!