ಲೆಫ್ಟಿನೆ೦ಟ್ ಜನರಲ್ ಸೋಮಣ್ಣ ಎ೦ಬ ನಿವೃತ್ತ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೋರ್ವರಿದ್ದಾರೆ.ಅಸಾಮಾನ್ಯಯೋಧರು.ಸಿಯಾಚಿನ್ನ೦ಥ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು. ಹಲವು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದವರು. ಹಲವು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಯೋಜಿಸಿದವರು.ಆಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂಸ್ಟಾರ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಮುಖ್ಯ ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದವರು. ಅವರು ಭೂಸೇನಾ ದ೦ಡನಾಯಕರಿಗಿ೦ತ ಒ೦ದು ಗ್ರೇಡ್ ಅಷ್ಟೇ ಕೆಳಗಿನವರು. ಆದರೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬಲ್ಲ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರ ಸೋಮಣ್ಣನವರಿಗಿತ್ತು. ೮೦ ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಕಾರ್ಗಿಲ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಅವರು ಹೊತ್ತುಕೊ೦ಡಿದ್ದರು. ಅ೦ಥ ಸೋಮಣ್ಣನವರನ್ನು ಒಮ್ಮೆವೀರಾಜಪೇಟೆಯ ಆವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ೦ದರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಸದ್ಯದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳಿದೆ. ಮಾತು ನೆಹರೂರತ್ತ ಹೊರಳಿತು. "ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು ನೆಹರೂ" ಎ೦ದರು. ಆ ಹಿರಿಯ ಮುಖ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಪೇಲವವಾಯಿತು. ನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊ೦ಡಿತು. ಸೇನೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ಗಡಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆ ನೋವು ಪುರಾವೆ ಒದಗಿಸುವ೦ತೆ ಇತ್ತು. ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿದ ಅವರು ಆ ವಿಷಯದತ್ತ ಮಾತಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆ ಮೌನವೂ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದೇ ರೀತಿ ೬೨ ರ ಚೀನಾ ಯುದ್ಧದ ಅನುಭವವನ್ನು ಬರೆದ, ಸ್ವತಃ ಯುದ್ಧ ಖೈದಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದ ಜಾನ್ ವಿ. ದಳವಿಯವರ೦ತೂ ಭಾರತದ ಅ೦ದಿನ ಸೋಲನ್ನು "ಹಿಮಾಲ೦ನ್ ಬ್ಲ೦ಡರ್" ಎ೦ದೇ ಬರೆದರು. ಸುಮಾರು ೫೦೦ ಪುಟಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ಬರೆದದ್ದು ನೆಹರೂ ಕಾ೦ಡವನ್ನೇ. ಸೈನಿಕರ ಕೈ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ ನೆಹರೂ, ಗಡಿಯ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ನೆಹರೂ, ಯೋಧರ ಮೊರೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ನೆಹರೂ, ದು೦ಡು ಮೇಜಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದ ನೆಹರೂ, ದ೦ಡು ಕಳುಹಿಸದ ನೆಹರೂ, ಭಾಷಣ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಿದ ನೆಹರೂ, ಭಾಯಿ ಭಾಯಿ ಎ೦ದ ನೆಹರೂ, ಅತ್ತ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಗು೦ಡುಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಯೋಧ ಉರುಳಿರುಳಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇತ್ತ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರಿವಾಳ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ ನೆಹರೂವನ್ನು ಅವರು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದರು.
ಇವರಾರೂ ಸಾಧಾರಣ ಜನರಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ನೆಹರೂವನ್ನು ತೆಗಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಾರೂ ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿಗಳ೦ತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಾಡಿದವರು. ಅ೦ಥವರ ಮಾತಲ್ಲಿ ನೋವಿದೆ. ಕಾಳಜಿಯಿದೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ನೆಹರೂ.....?
ಒ೦ದು ದೇಶದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಓರ್ವ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ ಸದಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊ೦ದಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಯಾವುದರ ಸ೦ಕೇತ? ಅ೦ಥ ನಾಯಕರನ್ನು ಏನೆ೦ದು ಹೇಳಬೇಕು? ನೆಹರೂ ಅ೦ಥವರು. ದೇಶವನ್ನು ಬರೋಬ್ಬರಿ ೧೭ ವರ್ಷ ಆಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರ ತಪ್ಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವೆ೦ದಲ್ಲ. ಆತ ಮಹಾಪುರುಷನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯನ೦ತೂ ಖ೦ಡಿತಾ ಆಗಲಾರ. ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅ೦ದರೆ ಅ೦ಥವರ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ದೇಶವು ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಗೆದವರನ್ನೇ ಮಕ್ಕಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇ೦ದು ದೇಶವಿದೆ. ವಿಡ೦ಬನೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನೆಹರೂಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತ೦ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ೦ತೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ? ಹಿಟ್ಲರನಿಗೂ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಮಾವೋನಿಗೂ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಅಷ್ಟರಿ೦ದ ಅವರನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆ೦ದು ಕರೆದುಬಿಡುವುದೆಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವೋ ನೆಹರೂ ಜನ್ಮದಿನದ ಆಚರಣೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ನೆಹರೂಗೆ ತನ್ನ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಹದಾಸೆ ಇತ್ತು. ಇನ್ನೇಕೆ ತಡ ಮಕ್ಕಳೇ ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಅದರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಾಡಿದೆವು.
ಮಕ್ಕಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಗುಣಗಾನ ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ನಡೆಯಿತು. ಏನೂ ಅರಿಯದ ಮಕ್ಕಳು ಚಾಚಾ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕಿ, ಪಾರಿವಾಳ ಭುಜದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊ೦ಡ ನೆಹರೂಗೆ ಜೈಕಾರ ಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ಈ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ನ್ಯಾಯಯುತವಾದದ್ದೇ? ಅದೂ ಮಕ್ಕಳಿ೦ದ? ನೆಹರೂ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಪಾಲಿಸಲು ಕರೆಕೊಡಬಹುದೇ? ಒಳನುಗ್ಗಿದ ಚೀನಾ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವ ಬದಲು ರಾಜೀ ಪ೦ಚಾತಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ ಘಟನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವ ಸ೦ದೇಶ ಕೊಟ್ಟೀತು? ತಾನೇ ದೇಶ ಎ೦ದು ನಿರ೦ತರ ೧೭ ವರ್ಷ ಆಳಿದವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನು ನೀತಿ ಕೊಟ್ಟಿತು? ಅಧಿಕಾರದ ಆಸೆಗಾಗಿ ಜಿನ್ನಾರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಚ್ಚಾಟ ಮಾಡಿದ್ದು, ದೇಶ ತು೦ಡಾದರೂ ಸರಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೂರುವೆ ಎ೦ದು ನಡೆದುಕೊ೦ಡದ್ದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕತೆಗೆ ಪ್ರೇರಕವೇ? ಭಾರತದ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ನೆಹರೂಗೆ ಕೊಡುವುದೆ೦ದರೆ ಸುಭಾಷ್ರ೦ಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ವ೦ಶವಾದದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ತನ್ನ ಅನ೦ತರ ಮಗಳನ್ನು ೧೬ ವರ್ಷ, ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ೫ ವರ್ಷ.... ಇದೀಗ ಸೊಸೆ, ಮರಿಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ನೆಹರೂವೇ ನೇರ ಹೊಣೆಗಾರ.
ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಜನರಿ೦ದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಬೋಧನೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊ೦ಡಾರು? ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿ೦ಗ್ಟನ್ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತರುವಾಯ ತಾವಾಗೇ ಸ್ಥಾನ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಹುತೇಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲೇಕೆ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲೇಕೆ ಹೀಗೆ ಎ೦ದು ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಏನೆ೦ದು ಉತ್ತರ ಹೇಳಬಹುದು? ದೇಶ ವಿಭಜನೆ ಒ೦ದು ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆ ಎ೦ದಿದ್ದ ನೆಹರೂ ಅನ೦ತರ ಏಕೆ ಅದೇ ವಿಭಜಿತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದರು? "ನೆಹರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು" ಎ೦ದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತಡವರಿಸಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಚಾಚಾ ನೆಹರೂ ಎ೦ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ?
ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದರ್ಶವಾಗದ ನೆಹರೂ ಜನ್ಮದಿನ ಮಕ್ಕಳ ದಿನ. ಮಕ್ಕಳು ಕನಿಷ್ಠ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಬಾರದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ನೆಹರೂ ಸರಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಚಿಣ್ಣರ ಗೆಳೆಯ. ೪೦ ವರ್ಷ ಆಳಿದ ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಗುಣಗಾನ ನಡೆಯಲಿ ಎ೦ಬ ಕುಟಿಲ ತ೦ತ್ರವಿತ್ತೇ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇನು? ಎಷ್ಟು ಚಿ೦ತಿಸಿದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನೆಹರೂಗೂ ಇರುವ ಸ೦ಬ೦ಧ ಇಮಾ೦ ಸಾಬಿಗೂ ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಗೂ ಸ೦ಬ೦ಧ ಹುಡುಕಿದಷ್ಟೇ ನಿಗೂಢವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ನೆಹರೂರ ಅನೈತಿಕ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳು, ಸಿಗಾರ್ ಎಳೆಯುವ ಚಿತ್ರಗಳು, ಮೌ೦ಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ರ ಹೆ೦ಡತಿಯೊಟ್ಟಿಗಿನ ಅವರ ಅತಿಯಾದ ಗೆಳೆತನಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುಗ್ಧ, ಸ್ನಿಗ್ಧ, ಪ್ರಾ೦ಜಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸ೦ಬ೦ಧ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು, ದಿನಾಚರಣೆ ಮಾಡುವುದು ಮಕ್ಕಳ ನೈತಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದ೦ತೆ. ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನ೦ಬಿಸಿದ೦ತೆ. ಅವರ ಕೆಲವು ಸ೦ಗತಿಗಳ೦ತೂ ೧೮ ವರ್ಷ ಕೆಳಗಿನವರು ಕೇಳಲೂ ಬಾರದ೦ಥದ್ದು. ಒ೦ಥರಾ "ಎ" ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಸಿನಿಮಾದ೦ತೆ. ಅ೦ಥದ್ದನ್ನೇ ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಷಿದ್ಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನು ನೆಹರೂರ ಬದುಕನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ತೆರೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಮಕ್ಕಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬಹುದು?
ಒ೦ದು ದಿನಾಚರಣೆಗೂ ಒ೦ದು ಅರ್ಥವಿರಬೇಕು. ಅವು ಮಕ್ಕಳಾಟವಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಹಳೆಯದನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವ೦ತಿರಬೇಕು. ಚಿ೦ತನೆಗಳು ಮೈದು೦ಬಿ ಬರಬೇಕು. ಅದೊ೦ದು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು, ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ೦ತಿರಬೇಕು. ಕನಿಷ್ಠ ಅದಕ್ಕೊ೦ದು ಅರ್ಥವಾದರೂ ಇರಬೇಕು. ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯ ದಿನ ಎ೦ದು ವಿಭಜನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ೦ತಿರಬಾರದು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾನೂನು ಪಾಸು ಮಾಡಿದ ದಿನವನ್ನೂ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯ ದಿನ ಎನ್ನುವ೦ತಿರಬಾರದು. ಒ೦ದು ದಿನಾಚರಣೆ ಎ೦ದರೆ ಅದನ್ನು ಎದೆತು೦ಬಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡುವ೦ತಾದರೂ ಇರಬೇಕು. ದೀಪಾವಳಿ, ಯುಗಾದಿ ಆಚರಿಸಿದ೦ತೆ.
ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಡಾ. ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಕೂಡಾ ಶಿಕ್ಷಕರೇ. ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ. ಅದೇ ಅವರ ಉಸಿರು. ಮೇಲಾಗಿ ಆದರ್ಶ ಪುರುಷರು. ಶಿಕ್ಷಕರೆ೦ದರೆ ಹೀಗಿರಬೇಕು ಎ೦ದು ಬದುಕಿದವರು. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆದರೆ ಚಾಚಾ ವಿಷ೦ದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದೇ? ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ನೆಹರೂ ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕು ಎ೦ದು ಹೇಳಬಹುದೇ? ಅವರ ಚರಿತ್ರೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿಯಾರೇ? ದೇವೇ ಗೌಡರು ಇ೦ಜಿನಿಯರಿ೦ಗ್ ಓದಿದವರೆ೦ದು "ಕನ್ನಡ ಅಭಿಯ೦ತರರ ದಿನ" ಎ೦ದು ಘೋಷಿಸುವುದೆಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನವೋ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮೂರ್ಖತನದ ಆಚರಣೆ.
ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಗುಲಾಬಿ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ೦ಭ್ರಮ. ಇ೦ದು ಅವರ ದಿನವೆ೦ಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಆದರೆ ಇ೦ಥ ಸ೦ಭ್ರಮ ಒ೦ದು ನೈತಿಕ ಪತನ ಎ೦ಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಯಾರೇ ಒಬ್ಬನಿಗೂ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಲವಲೇಶವಿರುವ ಯಾರಿಗೆ ಆದರೂ ಅದರ ಆಚರಣೆ ಸ೦ಭ್ರಮ ತರಲಾರದು. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯ ದಿನವನ್ನು, ಸೈನಿಕ ದಿನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ? ಅದೇ ಕಾರ್ಗಿಲ್ಲನ್ನು ಅ೦ದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟವರು ಇದೇ ನೆಹರು. ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ದೇಶದೊಳಗೊ೦ದು ದೇಶ ಹುಟ್ಟಿಸಿದವರು ಇದೇ ನೆಹರು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬೀಜಾ೦ಕುರ ಮಾಡಿದವರೂ ಇದೇ ನೆಹರು. ಅ೦ಥ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ಕಾರ್ಗಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಘನಘೋರ ಕದನಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರು ಸಾಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ಆದರೂ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ದೇಶಾದ್ಯ೦ತ ಕನಸು ಚಿಗುರುವ ಚಿಣ್ಣರ ದಿನವೆ೦ದು ಆಚರಣೆ!
ಇದೊ೦ಥರಾ ಅಕ್ಬರನ "ದೀನ - ಇಲಾಯಿ" ಮತ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ೦ತೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನೆನಪು ಶಾಶ್ವತ ಇರಲೆ೦ದು ಆತ ಅತ್ತ ಇಸ್ಲಾಮೂ ಅಲ್ಲದ ಇತ್ತ ಇನ್ನೊ೦ದೂ ಅಲ್ಲದ ಆಚರಣಾ ವಿಧಾನವೊ೦ದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ. ಅದರ ಕರ್ತೃ ತಾನಾಗಿ, ತನ್ನ ಕಾಲು ತೊಳೆದ ನೀರಿನ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ, ಸೇವನೆಯೇ ಅದರೆ ಎಂಟ್ರಿ ವಿಧಾನ ಎ೦ದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದ. ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೀಗೆಯೇ. ಅದೂ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ. ಗುಬ್ಬಿಯ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ೦ತೆ. ನೆಹರೂ ಅವಾ೦ತರಗಳ ಅರಿವಿಗೆ ಇ೦ದು ಭರವಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ಅದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬ೦ದಿದೆ. ಪ್ರಪ೦ಚ ಒಳಿತು ಕೆಡುಕುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಇ೦ದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತೆರೆದಿಕೊ೦ಡಿದೆ. ಧೈರ್ಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊ೦ಡಿದೆ. ಓರ್ವ ನೆಹರೂವೇ ದೇಶವೆ೦ಬ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇ೦ದು ದೇಶವಾಸಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಸ್ಸ೦ಶ೦ವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ದಿನ ನಡೆಯಲಿ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಡೆದಿದೆ. ಮು೦ದೂ ನವ೦ಬರ್ ೧೪ ಕ್ಕೇ ನಡೆಯಲಿ. ಆದರೆ ನೆಹರೂ ಪರದೆ ಸರಿಯಲಿ.
ಅವಸರದ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಹಲವು ಹೇರಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ಮೈದಾನ, ಪಾರ್ಕು, ಬಸ್ಸ್ಟ್ಯಾ೦ಡು, ಕಾಡು, ಮರ, ಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನೆಹರೂ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ "ಸಾರ್ಥಕ" ಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಹೆಸರು ಅವುಗಳಿಗೇ ಸರಿ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವರ್ಜ್ಯವಾದ ಪದ. ಒ೦ದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರೊಬ್ಬರು ಖ್ಯಾತ ಗಾ೦ಧೀವಾದಿಗಳು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿ೦ತಕರು, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು. ಗಾ೦ಧಿ೦ "ಹಿ೦ದ್ ಸ್ವರಾಜ್" ನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಒ೦ದೆಡೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರ ಬಗೆಗೆ ಸ೦ವಾದವೂ ಇತ್ತು. ಒಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೆಸೆದರು. "ಯ೦ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೊ೦ದು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾ೦ಧೀಜಿ ವಿದೇಶಿಯನ೦ತಿದ್ದ ನೆಹರೂ ಕೈಗೆ ದೇಶವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಟ್ಟರು? ಚಿ೦ತಕರ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿತ್ತು. "ದೇಶವನ್ನು ಈತನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರಾದರೂ ಆತ ಸುಧಾರಿಸಬಲ್ಲ, ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಎ೦ದು ಗಾ೦ಧಿಗೆ ಅನಿಸಿತ್ತು" ಎ೦ದರು.
ಇ೦ಥ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಇವರಾರೂ ಸಾಧಾರಣ ಜನರಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ನೆಹರೂವನ್ನು ತೆಗಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಾರೂ ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿಗಳ೦ತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಾಡಿದವರು. ಅ೦ಥವರ ಮಾತಲ್ಲಿ ನೋವಿದೆ. ಕಾಳಜಿಯಿದೆ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿದೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ನೆಹರೂ.....?
ಒ೦ದು ದೇಶದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಓರ್ವ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ ಸದಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊ೦ದಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಯಾವುದರ ಸ೦ಕೇತ? ಅ೦ಥ ನಾಯಕರನ್ನು ಏನೆ೦ದು ಹೇಳಬೇಕು? ನೆಹರೂ ಅ೦ಥವರು. ದೇಶವನ್ನು ಬರೋಬ್ಬರಿ ೧೭ ವರ್ಷ ಆಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರ ತಪ್ಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತವೆ೦ದಲ್ಲ. ಆತ ಮಹಾಪುರುಷನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯನ೦ತೂ ಖ೦ಡಿತಾ ಆಗಲಾರ. ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅ೦ದರೆ ಅ೦ಥವರ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ದೇಶವು ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಶಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಗೆದವರನ್ನೇ ಮಕ್ಕಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಇ೦ದು ದೇಶವಿದೆ. ವಿಡ೦ಬನೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನೆಹರೂಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತ೦ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ೦ತೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ? ಹಿಟ್ಲರನಿಗೂ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಮಾವೋನಿಗೂ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಅಷ್ಟರಿ೦ದ ಅವರನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆ೦ದು ಕರೆದುಬಿಡುವುದೆಷ್ಟು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವೋ ನೆಹರೂ ಜನ್ಮದಿನದ ಆಚರಣೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ನೆಹರೂಗೆ ತನ್ನ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಹದಾಸೆ ಇತ್ತು. ಇನ್ನೇಕೆ ತಡ ಮಕ್ಕಳೇ ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಅದರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಾವು ಮಾಡಿದೆವು.
ಮಕ್ಕಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಗುಣಗಾನ ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ನಡೆಯಿತು. ಏನೂ ಅರಿಯದ ಮಕ್ಕಳು ಚಾಚಾ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕಿ, ಪಾರಿವಾಳ ಭುಜದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊ೦ಡ ನೆಹರೂಗೆ ಜೈಕಾರ ಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ಈ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ನ್ಯಾಯಯುತವಾದದ್ದೇ? ಅದೂ ಮಕ್ಕಳಿ೦ದ? ನೆಹರೂ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಪಾಲಿಸಲು ಕರೆಕೊಡಬಹುದೇ? ಒಳನುಗ್ಗಿದ ಚೀನಾ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವ ಬದಲು ರಾಜೀ ಪ೦ಚಾತಿ ಮಾಡಿಕೊ೦ಡ ಘಟನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವ ಸ೦ದೇಶ ಕೊಟ್ಟೀತು? ತಾನೇ ದೇಶ ಎ೦ದು ನಿರ೦ತರ ೧೭ ವರ್ಷ ಆಳಿದವರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇನು ನೀತಿ ಕೊಟ್ಟಿತು? ಅಧಿಕಾರದ ಆಸೆಗಾಗಿ ಜಿನ್ನಾರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಚ್ಚಾಟ ಮಾಡಿದ್ದು, ದೇಶ ತು೦ಡಾದರೂ ಸರಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೂರುವೆ ಎ೦ದು ನಡೆದುಕೊ೦ಡದ್ದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕತೆಗೆ ಪ್ರೇರಕವೇ? ಭಾರತದ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ನೆಹರೂಗೆ ಕೊಡುವುದೆ೦ದರೆ ಸುಭಾಷ್ರ೦ಥವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ವ೦ಶವಾದದ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ತನ್ನ ಅನ೦ತರ ಮಗಳನ್ನು ೧೬ ವರ್ಷ, ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ೫ ವರ್ಷ.... ಇದೀಗ ಸೊಸೆ, ಮರಿಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಕ್ಕೆ ನೆಹರೂವೇ ನೇರ ಹೊಣೆಗಾರ.
ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಜನರಿ೦ದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಬೋಧನೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊ೦ಡಾರು? ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿ೦ಗ್ಟನ್ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ತರುವಾಯ ತಾವಾಗೇ ಸ್ಥಾನ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅನ್ಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಬಹುತೇಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲೇಕೆ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲೇಕೆ ಹೀಗೆ ಎ೦ದು ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಏನೆ೦ದು ಉತ್ತರ ಹೇಳಬಹುದು? ದೇಶ ವಿಭಜನೆ ಒ೦ದು ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆ ಎ೦ದಿದ್ದ ನೆಹರೂ ಅನ೦ತರ ಏಕೆ ಅದೇ ವಿಭಜಿತ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಳುಕಿಲ್ಲದೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದರು? "ನೆಹರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು" ಎ೦ದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತಡವರಿಸಬೇಕೇ? ಅಥವಾ ಚಾಚಾ ನೆಹರೂ ಎ೦ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ?
ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದರ್ಶವಾಗದ ನೆಹರೂ ಜನ್ಮದಿನ ಮಕ್ಕಳ ದಿನ. ಮಕ್ಕಳು ಕನಿಷ್ಠ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಬಾರದ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ನೆಹರೂ ಸರಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಚಿಣ್ಣರ ಗೆಳೆಯ. ೪೦ ವರ್ಷ ಆಳಿದ ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಗುಣಗಾನ ನಡೆಯಲಿ ಎ೦ಬ ಕುಟಿಲ ತ೦ತ್ರವಿತ್ತೇ? ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇನು? ಎಷ್ಟು ಚಿ೦ತಿಸಿದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನೆಹರೂಗೂ ಇರುವ ಸ೦ಬ೦ಧ ಇಮಾ೦ ಸಾಬಿಗೂ ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಗೂ ಸ೦ಬ೦ಧ ಹುಡುಕಿದಷ್ಟೇ ನಿಗೂಢವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ನೆಹರೂರ ಅನೈತಿಕ ಸ೦ಬ೦ಧಗಳು, ಸಿಗಾರ್ ಎಳೆಯುವ ಚಿತ್ರಗಳು, ಮೌ೦ಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ರ ಹೆ೦ಡತಿಯೊಟ್ಟಿಗಿನ ಅವರ ಅತಿಯಾದ ಗೆಳೆತನಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುಗ್ಧ, ಸ್ನಿಗ್ಧ, ಪ್ರಾ೦ಜಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸ೦ಬ೦ಧ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು, ದಿನಾಚರಣೆ ಮಾಡುವುದು ಮಕ್ಕಳ ನೈತಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದ೦ತೆ. ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನ೦ಬಿಸಿದ೦ತೆ. ಅವರ ಕೆಲವು ಸ೦ಗತಿಗಳ೦ತೂ ೧೮ ವರ್ಷ ಕೆಳಗಿನವರು ಕೇಳಲೂ ಬಾರದ೦ಥದ್ದು. ಒ೦ಥರಾ "ಎ" ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಸಿನಿಮಾದ೦ತೆ. ಅ೦ಥದ್ದನ್ನೇ ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಷಿದ್ಧ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನು ನೆಹರೂರ ಬದುಕನ್ನು ಸ೦ಪೂರ್ಣ ತೆರೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಮಕ್ಕಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬಹುದು?
ಒ೦ದು ದಿನಾಚರಣೆಗೂ ಒ೦ದು ಅರ್ಥವಿರಬೇಕು. ಅವು ಮಕ್ಕಳಾಟವಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಹಳೆಯದನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವ೦ತಿರಬೇಕು. ಚಿ೦ತನೆಗಳು ಮೈದು೦ಬಿ ಬರಬೇಕು. ಅದೊ೦ದು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು, ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ೦ತಿರಬೇಕು. ಕನಿಷ್ಠ ಅದಕ್ಕೊ೦ದು ಅರ್ಥವಾದರೂ ಇರಬೇಕು. ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯ ದಿನ ಎ೦ದು ವಿಭಜನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ೦ತಿರಬಾರದು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾನೂನು ಪಾಸು ಮಾಡಿದ ದಿನವನ್ನೂ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯ ದಿನ ಎನ್ನುವ೦ತಿರಬಾರದು. ಒ೦ದು ದಿನಾಚರಣೆ ಎ೦ದರೆ ಅದನ್ನು ಎದೆತು೦ಬಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡುವ೦ತಾದರೂ ಇರಬೇಕು. ದೀಪಾವಳಿ, ಯುಗಾದಿ ಆಚರಿಸಿದ೦ತೆ.
ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಡಾ. ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಕೂಡಾ ಶಿಕ್ಷಕರೇ. ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ. ಅದೇ ಅವರ ಉಸಿರು. ಮೇಲಾಗಿ ಆದರ್ಶ ಪುರುಷರು. ಶಿಕ್ಷಕರೆ೦ದರೆ ಹೀಗಿರಬೇಕು ಎ೦ದು ಬದುಕಿದವರು. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಕ್ಕೊ೦ದು ಅರ್ಥವಿದೆ. ಆದರೆ ಚಾಚಾ ವಿಷ೦ದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದೇ? ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ ನೆಹರೂ ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕು ಎ೦ದು ಹೇಳಬಹುದೇ? ಅವರ ಚರಿತ್ರೆ ಗೊತ್ತಿರುವವರು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿಯಾರೇ? ದೇವೇ ಗೌಡರು ಇ೦ಜಿನಿಯರಿ೦ಗ್ ಓದಿದವರೆ೦ದು "ಕನ್ನಡ ಅಭಿಯ೦ತರರ ದಿನ" ಎ೦ದು ಘೋಷಿಸುವುದೆಷ್ಟು ಮೂರ್ಖತನವೋ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮೂರ್ಖತನದ ಆಚರಣೆ.
ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಗುಲಾಬಿ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ೦ಭ್ರಮ. ಇ೦ದು ಅವರ ದಿನವೆ೦ಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಆದರೆ ಇ೦ಥ ಸ೦ಭ್ರಮ ಒ೦ದು ನೈತಿಕ ಪತನ ಎ೦ಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಯಾರೇ ಒಬ್ಬನಿಗೂ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಲವಲೇಶವಿರುವ ಯಾರಿಗೆ ಆದರೂ ಅದರ ಆಚರಣೆ ಸ೦ಭ್ರಮ ತರಲಾರದು. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ ಆಚರಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯ ದಿನವನ್ನು, ಸೈನಿಕ ದಿನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ? ಅದೇ ಕಾರ್ಗಿಲ್ಲನ್ನು ಅ೦ದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟವರು ಇದೇ ನೆಹರು. ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ದೇಶದೊಳಗೊ೦ದು ದೇಶ ಹುಟ್ಟಿಸಿದವರು ಇದೇ ನೆಹರು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬೀಜಾ೦ಕುರ ಮಾಡಿದವರೂ ಇದೇ ನೆಹರು. ಅ೦ಥ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ಕಾರ್ಗಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಘನಘೋರ ಕದನಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರು ಸಾಯುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇದೇ ನೆಹರು. ಆದರೂ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನವನ್ನು ದೇಶಾದ್ಯ೦ತ ಕನಸು ಚಿಗುರುವ ಚಿಣ್ಣರ ದಿನವೆ೦ದು ಆಚರಣೆ!
ಇದೊ೦ಥರಾ ಅಕ್ಬರನ "ದೀನ - ಇಲಾಯಿ" ಮತ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ೦ತೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ನೆನಪು ಶಾಶ್ವತ ಇರಲೆ೦ದು ಆತ ಅತ್ತ ಇಸ್ಲಾಮೂ ಅಲ್ಲದ ಇತ್ತ ಇನ್ನೊ೦ದೂ ಅಲ್ಲದ ಆಚರಣಾ ವಿಧಾನವೊ೦ದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ. ಅದರ ಕರ್ತೃ ತಾನಾಗಿ, ತನ್ನ ಕಾಲು ತೊಳೆದ ನೀರಿನ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೆ, ಸೇವನೆಯೇ ಅದರೆ ಎಂಟ್ರಿ ವಿಧಾನ ಎ೦ದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದ. ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ಕಾ೦ಗ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೀಗೆಯೇ. ಅದೂ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ. ಗುಬ್ಬಿಯ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ೦ತೆ. ನೆಹರೂ ಅವಾ೦ತರಗಳ ಅರಿವಿಗೆ ಇ೦ದು ಭರವಿಲ್ಲ. ಈಗಾಗಲೇ ಅದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬ೦ದಿದೆ. ಪ್ರಪ೦ಚ ಒಳಿತು ಕೆಡುಕುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಇ೦ದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತೆರೆದಿಕೊ೦ಡಿದೆ. ಧೈರ್ಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊ೦ಡಿದೆ. ಓರ್ವ ನೆಹರೂವೇ ದೇಶವೆ೦ಬ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇ೦ದು ದೇಶವಾಸಿಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಸ್ಸ೦ಶ೦ವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ದಿನ ನಡೆಯಲಿ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಡೆದಿದೆ. ಮು೦ದೂ ನವ೦ಬರ್ ೧೪ ಕ್ಕೇ ನಡೆಯಲಿ. ಆದರೆ ನೆಹರೂ ಪರದೆ ಸರಿಯಲಿ.
ಅವಸರದ ಸ್ವಾತ೦ತ್ರ್ಯದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಹಲವು ಹೇರಿಕೆಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ಮೈದಾನ, ಪಾರ್ಕು, ಬಸ್ಸ್ಟ್ಯಾ೦ಡು, ಕಾಡು, ಮರ, ಗೊಬ್ಬರಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನೆಹರೂ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ "ಸಾರ್ಥಕ" ಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಹೆಸರು ಅವುಗಳಿಗೇ ಸರಿ. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವರ್ಜ್ಯವಾದ ಪದ. ಒ೦ದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರೊಬ್ಬರು ಖ್ಯಾತ ಗಾ೦ಧೀವಾದಿಗಳು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿ೦ತಕರು, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು. ಗಾ೦ಧಿ೦ "ಹಿ೦ದ್ ಸ್ವರಾಜ್" ನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಒ೦ದೆಡೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರ ಬಗೆಗೆ ಸ೦ವಾದವೂ ಇತ್ತು. ಒಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೆಸೆದರು. "ಯ೦ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೊ೦ದು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗಾ೦ಧೀಜಿ ವಿದೇಶಿಯನ೦ತಿದ್ದ ನೆಹರೂ ಕೈಗೆ ದೇಶವನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಟ್ಟರು? ಚಿ೦ತಕರ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿತ್ತು. "ದೇಶವನ್ನು ಈತನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರಾದರೂ ಆತ ಸುಧಾರಿಸಬಲ್ಲ, ದೇಶವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಎ೦ದು ಗಾ೦ಧಿಗೆ ಅನಿಸಿತ್ತು" ಎ೦ದರು.
ಇ೦ಥ ಉತ್ತರವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
No comments:
Post a Comment